مواد مغذی گیاهی: ویتامین ها، مواد معدنی، فیبر و بخش ها
May 19, 2021
سبزیجات انواع مختلفی از مواد مغذی، به ویژه فیبر غذایی، ویتامین C، فولات، پروویتامین A کاروتنوئیدها و پتاسیم را فراهم می کنند. این ترکیب با سبزیجات متفاوت است: هویج و سبزیجات برگدار چیزهای مختلفی را به همراه دارند، در حالی که نخود، سیب زمینی و ادامام نیز به دلیل سهم کربوهیدرات یا پروتئین خود شایسته توجه هستند. انتخاب متنوع مفیدتر از جستجوی سبزیجاتی است که هر کار را انجام می دهد.
مقداری که می خورید به اندازه نام ماده مغذی اهمیت دارد. یک قاشق اسفناج در یک قابلمه بزرگ مقدار متفاوتی نسبت به یک وعده جداگانه اسفناج پخته دارد. آماده سازی نیز اهمیت دارد: یک مدخل تغذیه برای سبزیجات آب پز و آبکش شده، غذایی متفاوت از یک ماده خام، سوپ حاوی آب پخت آن، یا سبزیجاتی که با سس سرو می شود، توصیف می کند.
برای یک وعده غذایی روزانه، با سبزیجاتی که می توانید تهیه کنید و از آن لذت ببرید شروع کنید، سپس مواد تشکیل دهنده را در وعده های غذایی متفاوت تغییر دهید. برای مقایسه دقیق تر، سه چیز را در کنار هم نگه دارید: غذای دقیق، شکل آماده آن و مقدار سرو شده. این رویکرد به شما امکان میدهد از برچسب تغذیه یا ورودی ترکیب غذا استفاده کنید، بدون اینکه یک عبارت کلی مانند «سبزیجات سبز حاوی ویتامینها» را به یک عدد پشتیبانینشده برای یک غذای خاص تبدیل کنید.

چه مواد مغذی اصلی کمک می کند
ویتامین ها و مواد معدنی در مقادیر کم مورد نیاز است. کربوهیدرات، پروتئین و چربی متعلق به یک گروه مقدار متفاوت-بزرگتر است. سبزیجات همه تعادل یکسانی ندارند. ریشه های نشاسته ای به کربوهیدرات کمک می کنند و حبوبات می توانند پروتئین را در کنار سایر اجزاء تشکیل دهند. راهنمای تغذیه فائو این تمایز را بین گروه های مواد مغذی ایجاد می کند. قبل از مقایسه تک تک غذاها، نقطه شروع مفیدی است.
ویتامین C از تشکیل کلاژن حمایت می کند و به بدن کمک می کند آهن را از غذاهای گیاهی جذب کند. NIH فلفل و کلم بروکلی را جزو منابع گیاهی آن ذکر کرده است. در جدول غذایی آن، نصف فنجان فلفل قرمز خام 95 میلی گرم و نصف فنجان بروکلی پخته شده 51 میلی گرم دارد. اینها به جای اندازهگیری هر محصول فلفل یا بروکلی، ورودیهایی برای آن غذاها و بخشهای ذکر شده هستند.
برخی از کاروتنوئیدها می توانند توسط بدن به ویتامین A تبدیل شوند که از دید طبیعی و سایر عملکردها پشتیبانی می کند. هویج، سیب زمینی شیرین و اسفناج نمونه هایی هستند که توسط NIH شناسایی شده اند. کاروتنوئیدها شامل ترکیباتی با عملکردهای مختلف هستند، بنابراین به طور خاص به دنبال سهم ویتامین A در زمانی که اطلاعات مورد نیاز شما است، باشید.
فولات یک ویتامین B است که در ساخت DNA و تقسیم سلولی نقش دارد. سبزیجات برگ دار و نخود فرنگی از جمله مواد غذایی در جدول فولات NIH هستند. پتاسیم نقش متفاوتی از جمله عملکرد طبیعی عصب و ماهیچه دارد. سیب زمینی، اسفناج، گوجه فرنگی، کلم بروکلی و حبوبات نمونه هایی از منابع غذایی هستند که توسط NIH فهرست شده اند.
فیبر غذایی بخش دیگری از این تصویر است. NIDDK شامل سبزیجات و حبوبات در میان غذاهای حاوی فیبر{1}}میشود و توصیه میکند فیبر را به تدریج و با مصرف مایعات مناسب برای کمک به عملکرد آن افزایش دهید. این دلیلی است برای ایجاد یک برنامه غذایی راحت، به جای اینکه ناگهان هر وعده غذایی را در سبزیجات بزرگتر کنید.
این نام ها به سوالات مختلفی پاسخ می دهند. مقایسه فیبر به مقادیر فیبر نیاز دارد، در حالی که مقایسه یک ویتامین خاص به مقادیری از آن ویتامین نیاز دارد. هنگامی که می خواهید غذاها را با هم مقایسه کنید، ماده مغذی مربوط به مقایسه را انتخاب کنید، سپس مقدار آن را به طور ثابت جستجو کنید.
وقتی مواد را تغییر می دهید تنوع بهترین کار را دارد
رنگ می تواند تشخیص تکرار در بشقاب را آسان تر کند. از آن به عنوان یک دستور برای انتخاب یک عنصر دیگر استفاده کنید، سپس از اطلاعات ترکیب برای هر مقایسه عددی استفاده کنید. دو سبزی سبز ممکن است متفاوت باشند و دو فرآورده نارنجی ممکن است حاوی مقادیر بسیار متفاوتی از یک ماده باشند. یک سوپ هویج با کمی هویج و یک غذای جانبی هویج دستورهای جداگانه ای هستند.
سعی کنید قسمتی که تکراری شده را تغییر دهید. اگر در بیشتر وعده های عصرانه از همان مشت نخود استفاده می شود، سبزی دیگری را به وعده غذایی بعدی اضافه کنید یا قسمت اصلی سبزیجات را تغییر دهید. اگر خانوادهای از هویج پخته شده لذت میبرد، اما چوب هویج خام را دست نخورده باقی میگذارد، نسخه پخته شده ممکن است گزینه مناسبتری برای آن خانواده باشد. یک عنصر برنامه ریزی شده روی کاغذ وقتی به طور مداوم در بشقاب باقی می ماند، کمک چندانی به یک روال غذا خوردن نمی کند.

بافت ارزش در کنار طعم را دارد. یک سبزی نرم می تواند برای یک سوپ مناسب باشد، در حالی که یک قطعه بزرگتر ممکن است برای یک غذای جانبی جداگانه مناسب باشد. یک سوپ هویج صاف را می توان با قاشق خورد، در حالی که تکه های هویج برشته یک عنصر جداگانه در بشقاب شام باقی می ماند. آماده سازی را برای نحوه سرو غذا و افرادی که آن را می خورند انتخاب کنید.
WHO رژیم های غذایی سالم را از نظر تنوع و تعادل کلی توصیف می کند. سبزیجات تازه، منجمد و کنسرو شده با توجه به مواد افزودنی مانند سدیم اضافی، همگی مناسب هستند. هدف عملی، انتخاب غذاهایی است که متناسب با بقیه رژیم غذایی باشد، به جای رقابت برای جمع آوری طولانی ترین فهرست مواد مغذی از یک سبزی.
برای یک وعده غذایی مشترک، جایی را برای اولویت بگذارید. هنگامی که مردم از یک مخلوط خوششان نمی آید، ممکن است دو سبزی را جداگانه سرو کنید، یا زمانی که ترکیب به خوبی پذیرفته شد، آنها را ترکیب کنید. هر کدام از این گزینه ها می تواند استفاده از مواد را آسان تر کند. سبزیجات را به طور دقیق توصیف کنید تا افراد ناهار بدانند چه چیزی وجود دارد. یک نام جمعی جذاب مانند "میکس باغ" نسبت به نام گذاری نخود، هویج و کلم بروکلی آموزنده تر است.
یک عدد ماده مغذی به شکل و سهم غذایی خود نیاز دارد
یک ورودی ترکیب مواد غذایی حاوی چندین قطعه اطلاعات است که به هم تعلق دارند. نام غذا، توضیحات آماده سازی، مقدار مصرف، نام مواد مغذی و واحد را بخوانید. کپی کردن فقط عدد نهایی زمینه ای را که آن را قابل استفاده می کند حذف می کند. این تمایز هنگام مقایسه اندازه گیری فنجان با اندازه گیری وزن اهمیت ویژه ای پیدا می کند.
برگ ها، گلچه ها و تاس های کوچک یک فنجان را به گونه ای متفاوت پر می کنند. پخت و پز همچنین می تواند نحوه بسته بندی یک غذا را در اندازه گیری تغییر دهد. برای مقایسه آشپزی، بررسی کنید که هر مقدار غذای آماده شده چقدر تولید شده است. یک مطالعه نگهداری نشان می دهد که شروع غذا از طریق آماده سازی و ثبت عملکرد آن. دو ورودی نامرتبط نیم-فنجان، توضیحات مفیدی در مورد وعده های مربوطه خود هستند، اما آن مقادیر اولیه را حل نشده باقی می گذارند.

مثال عملی: استفاده از دو ورودی{0}}غذای پخته شده اعلام شده
فرض کنید یک برنامه ریز غذا نصف فنجان اسفناج آب پز و نصف فنجان نخود سبز منجمد را که آب پز شده اند انتخاب می کند. جدول فولات NIH 131 میکروگرم معادل فولات غذایی یا mcg DFE را برای اسفناج و 47 میکروگرم DFE را برای نخود فهرست کرده است. با افزودن این بخشهای ذکر شده، حدود 178 میکروگرم DFE به دست میآید.
برنامه ریز هم فرم ها و هم مقادیر پخته شده را ثبت می کند، محصولات را طبق دستورالعمل آنها آماده می کند و دو ورودی را با برنامه غذایی نگه می دارد. تغییر ماده یا بخش نیاز به یک محاسبه جدید دارد. نتیجه سهم این دو غذا را توضیح می دهد. این یک تضمین آزمایشگاهی برای یک دسته خاص یا یک هدف روزانه تجویز شده نیست.
یک یادداشت منبع کوتاه با محاسبه ای که قصد تکرار آن را دارید، نگه دارید. یادداشت می تواند جدول یا برچسب محصول، توضیحات غذا و تاریخ بررسی شده را مشخص کند. این امر باعث می شود آشپز بعدی حدس بزند که چرا یک مقدار خاص انتخاب شده است. همچنین تغییری را نمایان میکند: اگر دستور غذا از سبزیجات ساده به ترکیبی چاشنیشده تغییر کند، میتوان قبل از استفاده مجدد، در ورودی قدیمی تجدید نظر کرد.
هنگام انتقال یک مقدار، واحد را قابل مشاهده نگه دارید. میلی گرم و میکروگرم واحدهای متفاوتی هستند، در حالی که گرم ممکن است وزن غذا یا مقدار مواد مغذی را توصیف کند. نام ماده مغذی را در کنار عدد آن بنویسید به جای اینکه ستونی را فقط با عنوان "مقدار" نگه دارید. وقتی دو رکورد را با هم مقایسه می کنید، ابتدا واحدها را تراز کنید و توضیحات غذا را در همان ردیف نگه دارید. این کار مقایسه تصادفی مقادیر متفاوت را آسانتر میکند.
برای یک غذای خانگی معمولی، نیازی نیست که هر سبزی را به صفحه گسترده تبدیل کنید. روش تفصیلی زمانی بسیار مفید است که شخصی یک سوال عددی خاص پرسیده باشد، زمانی که یک منو اطلاعات تغذیه را فهرست می کند، یا زمانی که یک محاسبه دستور پخت نیاز به تکرار دقیق دارد. با سوال شروع کنید و فقط اطلاعات مورد نیاز برای پاسخ به آن را جمع آوری کنید.
آشپزی غذایی را که با هم مقایسه می کنید تغییر می دهد
گرما، آب و نگهداری طولانی مدت ویتامین C را کاهش می دهد. NIH خاطرنشان می کند که بخارپز کردن یا مایکروویو ممکن است تلفات پخت و پز را کاهش دهد. هنگام ارزیابی قسمت تمام شده از توضیحات غذا و آماده سازی انتخاب شده استفاده کنید و مواد مغذی را جداگانه درمان کنید.
گسترش دانشگاه ایالتی داکوتای شمالی پخت و پز با آب کمتر و اجتناب از پخت و پز طولانی غیر ضروری را توصیه می کند و توصیه می کند برای حفظ رنگ سبز، جوش شیرین را اضافه نکنید. روشی را دنبال کنید که بافت مورد نظر شما را بدون طولانی تر کردن پخت و پز می دهد، فقط به این دلیل که قسمت های دیگر شام ناتمام است.
یک تنظیم مفید آشپزخانه، هماهنگ کردن سبزیجات با وعده غذایی است. ظرف سرو را آماده کنید، بدانید کدام یک از اجزای دیگر بیشتر طول می کشد و سبزیجات را از نقطه ای شروع کنید که متناسب با روش پخت انتخابی باشد. این عملی تر از تلقی "کمتر پختن" به عنوان یک دستورالعمل جهانی برای هر برش و محصول است.

سبزیجات منجمد همچنان به آماده سازی مندرج در بسته بندی خود نیاز دارند. FoodSafety.gov به آشپزها یادآوری می کند که دستورالعمل های غذای منجمد- را بخوانند. انجماد به طور خودکار محصول را برای خوردن آماده نمی کند. تمایل به حفظ مواد مغذی نباید این دستورالعمل ها را با روش کوتاه تر و تایید نشده جایگزین کند.
دستور العمل کامل همچنین تعیین می کند که کدام توضیحات تغذیه مرتبط است. سبزیجاتی که آبکش شده و به صورت ساده سرو می شوند با همان سبزیجات موجود در سوپی که مایع را در خود نگه می دارند متفاوت است. یک سس پنیر یا یک سس چاشنی مواد اضافی را معرفی می کند. قبل از تصمیم گیری در مورد اینکه کدام ارزش ها غذا را توصیف می کنند، آماده سازی واقعی را یادداشت کنید.
ما یک مقایسه آشپزخانه را با قسمت برش و تمام شده شروع می کنیم. یک گلچه شل، یک قسمت اسفناج فشرده و یک تاس مخلوط در یک تابه و روی قاشق سرو رفتار متفاوتی دارند. نگاه کردن به نتیجه آماده شده به تصمیم گیری در مورد توصیف غذا و اندازه گیری سهم کمک می کند. نام محصول به تنهایی بسیاری از این تصمیم را حل نشده باقی می گذارد.
برای سؤال جداگانه مقایسه مواد مغذی بین سبزیجات تازه و منجمد، به بحث ما مراجعه کنیدتغذیه سبزیجات تازه و منجمد. در اینجا، اولویت این است که اطلاعات مواد مغذی را با غذایی که در واقع خورده میشود، هماهنگ نگه داریم.
کربوهیدرات و پروتئین را نادیده نگیرید
سبزیجات اغلب از طریق ویتامین ها وارد می شوند، اما این می تواند تفاوت های مفید بین غذاها را پنهان کند. یک سیب زمینی، یک سبزی برگدار و ادامه پوسته دار نباید نقش تغذیه ای یکسانی را صرفاً به این دلیل که در بخش محصولات ظاهر می شوند، داشته باشند. یک وعده غذایی حاوی چندین ماده است و هر کدام را باید به شکل و مقدار مصرف در نظر گرفت.
وقتی کربوهیدرات یا پروتئین سوال است، به ورودی یا برچسب ترکیب واقعی نگاه کنید. یک "کاسه سبزیجات" می تواند بیشتر برگ ها، عمدتاً مواد نشاسته ای، یا مخلوطی حاوی لوبیا و یک غذای پروتئینی دیگر باشد. فهرست کردن مولفه ها اولین گام به سوی یک محاسبه معنادار است.

Edamame مثال مفیدی است برای اینکه چرا غذای خاص اهمیت دارد. ماراهنمای تغذیه و سهم ادامپروتئین، فیبر و بخش خوراکی آن را با جزئیات بیشتری در نظر می گیرد. برای محاسبه وعده غذایی، از یک ورودی که مربوط به قسمت خورده شده است استفاده کنید. پوسته ها یا غلاف هایی که دور ریخته می شوند نباید طوری رفتار شوند که انگار قسمت خوراکی آماده شده هستند.
به بقیه ظرف هم فکر کنید. اگر سبزیجات به رشته فرنگی، برنج، تخم مرغ یا لوبیا اضافه می شود، آن مواد را در رکورد دستور غذا نگه دارید. آنها را در کل{2}}محاسبه ظرف با توجه به مقدارشان لحاظ کنید. رکورد را از دستور غذا شروع کنید، زیرا برجسته ترین ماده در یک عکس ممکن است یک چاشنی باشد تا بزرگترین جزء از نظر وزن.
این رویکرد فضایی را برای وعده های غذایی ساده باقی می گذارد. شما می توانید یک طرف سبزی آشنا را انتخاب کنید بدون اینکه ادعا کنید که تمام مواد مغذی مورد نیاز وعده غذایی را تامین می کند. هنگامی که یک نیاز غذایی خاص باید برآورده شود، کل وعده غذایی و نیازهای فرد شایسته توجه است. برای مثال، افراد مبتلا به بیماری کلیوی یا داروهایی که بر پتاسیم تأثیر می گذارند، به جای افزایش عمدی پتاسیم از فهرست کلی سبزیجات، باید به دنبال مشاوره فردی باشند.
برچسب را به مقدار سرو شده تبدیل کنید
FDA توضیح میدهد که اندازه وعدههای مربوط به اطلاعات تغذیه، مبنای اطلاعات روی برچسب است، نه توصیهای برای اینکه فرد چقدر باید بخورد. قبل از استفاده از اعداد، مقدار و وعده های هر ظرف را بررسی کنید. درصد ارزش روزانه یک معیار مرجع است، نه ارزیابی فردی از نیازهای یک فرد.
سپس وضعیت آماده سازی را بررسی کنید. عددی که برای محصولی که فروخته میشود، نباید بیصدا به عددی برای آمادهسازی تخلیه شده، رقیقشده یا تغییر یافته تبدیل شود. هنگامی که برچسب مقادیر آماده شده را ارائه می دهد، از روش آماده سازی تطبیق استفاده کنید. اگر مبنای نامشخص است، قبل از وارد کردن عدد در محاسبه منو، آن سوال را حل کنید.
مثال کار شده: یک مخلوط آماده و پنج قسمت
یک برچسب خیالی برای یک ترکیب سبزیجات آماده تصور کنید که در آن 2.8 گرم فیبر در 100 گرم آمده است. یک غذاخوری کوچک قصد دارد 150 گرم از همان مخلوط آماده شده را برای هر یک از پنج نفر سرو کند. این ارقام برای نشان دادن محاسبه اختراع شده اند. آنها داده ای برای یک محصول خاص XMSD یا یک اندازه پیشنهادی پیشنهادی نیستند.
آشپز ابتدا تأیید می کند که قسمت های پیشنهادی و برچسب ساختگی هر دو به یک مخلوط آماده شده اشاره دارند. هر قسمت 150 گرمی 1.5 برابر 100 گرم اعلام شده است، بنابراین فیبر محاسبه شده آن 2.8 ضرب در 1.5 یا 4.2 گرم است. پنج قسمت به 750 گرم مخلوط آماده نیاز دارد و نشان دهنده 21 گرم فیبر در سراسر دسته است.
| پایه ترکیبی{0}}تصویری آماده شده | مخلوط سبزیجات | فیبر محاسبه شده |
|---|---|---|
| اساس برچسب تخیلی | 100 g | 2.8 g |
| یک قسمت برنامه ریزی شده | 150 g | 4.2 g |
| پنج قسمت برنامه ریزی شده | 750 g | 21 g |
تمایز بین دو نوع گرم ضروری است. شکل 750 گرمی مخلوط سبزیجات را توصیف می کند. شکل 21 گرمی یک جزء از آن مخلوط را توصیف می کند. با تقسیم 21 گرم بر پنج، 4.2 گرم در هر وعده برنامه ریزی شده به دست می آید. آشپز برای توصیف آنچه خورده شده است، باید تفاوتهای بین وعدههای سرو شده و غذای باقی مانده را نیز در نظر بگیرد.
از محاسبه استفاده کنید تا تصمیم بگیرید چه چیزی نیاز به اندازه گیری دارد. در اینجا آشپز به وزن دسته ای آماده و یک قسمت قابل تکرار نیاز دارد، بنابراین ترازو مفیدتر از حدس زدن چند ملاقه است. غذا را بدون ظرف وزن کنید و ظرف سرو را با ترکیب واقعی بررسی کنید. دوباره با مخلوط سبزیجات آبکش شده چک کنید حتی اگر همان ملاقه قبلاً با سوپ اندازه گیری شده باشد.
اگر دستور غذا تغییر کرد، به جای اینکه صرفاً کل نهایی را تنظیم کنید، ورودی را دوباره بررسی کنید. جایگزینی برخی سبزیجات، افزودن سس یا تغییر وزن آماده شده می تواند اساس برچسب اصلی را نامناسب کند. حساب ساده باقی می ماند. انتخاب اطلاعات شروع مناسب مرحله ای است که نیاز به مراقبت دارد.
مخلوط و اطلاعات تغذیه ای آن را با هم نگه دارید
یک ترکیب سبزی سزاوار توجه به یک ماده واحد است. نام اجزا و مقادیر استفاده شده در دستور غذا را یادداشت کنید. از عکسها برای ارزیابی برشهای قابل مشاهده استفاده کنید و از وزن مواد برای توصیف مخلوط استفاده کنید. هنگامی که آشپز در حال انتخاب محصول و برنامه ریزی بخش هایی است، این سوابق اهداف متفاوتی دارند.

نسبت ترکیب را در کنار هرگونه اطلاعات تغذیه ای که برای آن استفاده می شود حفظ می کنیم. مخلوطی با هویج و کمی کلم بروکلی، دستور العملی متفاوت از دستور العمل با نسبت معکوس است، حتی زمانی که هر دو نام دو ماده مشابه دارند. برای مقایسه خرید یا آشپزخانه، این نسبت به بحث نقطه شروع مشخصی می دهد.
در حین آماده سازی، قبل از تقسیم، دسته را به صورت مناسب مخلوط کنید و به نحوه توزیع اجزا بین قسمت ها نگاه کنید. اگر تکههای بزرگتر در پایین باقی بمانند در حالی که قطعات کوچک ابتدا سرو میشوند، یک توصیف متوسط ممکن است به خوبی نمایانگر بشقابهای جداگانه باشد. قبل از تکیه بر محاسبه دقیق هر بخش، روش سرو را تنظیم کنید.
برای یک منوی تکرارشونده، شناسایی محصول یا دستور پخت انتخابی را با منبع داده نگه دارید. هنگامی که محصول تغییر می کند، تغییر را ثبت کنید، به جای اینکه یک مقدار قدیمی را به طور نامحدود در یک کارت دستور غذا بگذارید. این به ویژه زمانی مفید است که بستههای مختلف نامهای مشابهی داشته باشند و کارکنان باید آنها را در حین آمادهسازی تشخیص دهند.

برایخدمات غذایی و پذیرایی، می توان در مورد برش، مخلوط و بسته بندی نسبت به ظرف مورد نظر بحث کرد. ماگزینه های مخلوط سبزیجاتواطلاعات بسته بندیمی تواند در چارچوب آن بحث کمک کند. هرگونه اطلاعات تغذیه ای را به محصول مورد توافق و اساس آماده سازی اعلام شده آن مرتبط نگه دارید.
مخلوط سبزیجات، ظرف و مقدار آماده شده را از طریق ما ارسال کنیدصفحه استعلام. ما می توانیم فرم محصول و سوالات بسته بندی را با شما بررسی کنیم.

