حقایق تغذیه ای ماهی تن خام: گونه ها، بخش ها و فرم محصول

ماهی تن خام یک غذای پروتئینی غلیظ است، اما ارقام تغذیه آن با گونه و محصولی که وزن می کنید تغییر می کند. مرجع USDA FoodData Central برای ماهی تن زرد باله تازه و خام 109 کیلوکالری، 24.4 گرم پروتئین و 0.49 گرم چربی به ازای هر 100 گرم ماهی خوراکی می دهد. هیچ کربوهیدرات یا فیبر رژیمی را گزارش نمی کند. این ارقام آن غذای مرجع نامگذاری شده را توصیف می کنند. آنها تجزیه و تحلیل جهانی از باله آبی، چشم بزرگ، آلباکور، ماهی تن چاشنی شده یا هر کمر منجمد نیستند.

برای محاسبه مفید، سه چیز را مطابقت دهید: گونه، حالت آماده سازی و وزن بخش خوراکی. 120 گرم باله زرد خام از ضریب 1.2 استفاده می کند. یک استیک پخته شده 120 گرمی به یک ورودی پخته شده مناسب یا یک محاسبه دستور پخت نیاز دارد. یک کارتن منجمد حاوی بسته‌بندی، لعاب یا بخش‌هایی که نیاز به پیرایش دارند، قبل از اینکه وزن خرید آن تبدیل به وزن شود، به ارزیابی وزن قابل استفاده- نیاز دارد.

خام یک حالت اندازه گیری است، نه تایید ساشیمی. می‌توانید از داده‌های ترکیب خام برای برنامه‌ریزی موادی که متعاقباً پخته می‌شوند، استفاده کنید. تصمیم برای سرو ماهی نپخته نیاز به ارزیابی ایمنی غذاهای دریایی جداگانه دارد.

تغذیه ماهی تن باله زرد خام در 100 گرم

مقادیر انتخاب شده زیر از ورودی USDA FoodData Central 175159، "ماهی، تن، تازه، زرد باله، خام" آمده است. اساس 100 گرم ماهی خام خوراکی بدون مواد افزودنی است. این یک مرجع مقایسه است، نه یک برچسب محصول نهایی. نگه داشتن جدول کوتاه تر و قابل ردیابی مفیدتر از پر کردن هر ردیف مواد مغذی ممکن با اعداد از گونه های مختلف یا روش های آماده سازی است.

هنگام انتقال یک عدد به یک محاسبه، گرم، میلی گرم و میکروگرم را متمایز نگه دارید. میکروگرم یک هزارم میلی گرم است. بنابراین سلنیوم و ویتامین B12 به واحدهای متفاوتی از سدیم تعلق دارند و تبدیل نادرست آنها می‌تواند نتیجه‌ای را ایجاد کند که دقیق به نظر می‌رسد اما با ضریب هزار اشتباه است.

مواد مغذی گزارش نشده را خالی بگذارید. یک فیلد خالی پایگاه داده و یک صفر اندازه گیری شده معانی مختلفی دارند، بنابراین پر کردن شکاف ها با صفر اطلاعاتی را ایجاد می کند که منبع هرگز ارائه نشده است.

ممکن است میز معتبر دیگری با ارزش متفاوت پیدا کنید. ابتدا توضیحات کامل غذا و شناسه رکورد و سپس منبع و اساس به روز رسانی آن را مقایسه کنید. یک عصاره پایگاه داده قدیمی، گونه های دیگر یا یک محصول مارک دار می تواند تفاوت را توضیح دهد. اعداد متضاد را فقط برای به دست آوردن یک عدد مناسب میانگین ندهید. برای مشخصات محصول، رکورد استفاده شده را حفظ کنید و توضیح دهید که چرا توضیحات غذای آن با مواد تشکیل دهنده مطابقت دارد.

ما یک مقایسه مواد منجمد را با این توصیف شروع می کنیم و نه با بیشترین تعداد پروتئین در برگه فروش. "کمر ماهی تن" سؤالات مهمی را باز می گذارد: کدام گونه، کدام برش، چه مواد تشکیل دهنده، بر اساس وزن و چه آماده سازی مورد نظر است؟ این جزئیات تعیین می کند که آیا دو پانل تغذیه نقل قول با هم قابل مقایسه هستند یا خیر. قبل از بحث در مورد اینکه کدام پانل از نظر تغذیه قوی تر به نظر می رسد، هویت را حل کنید.

چرا گونه ها و برش ها در کنار ارقام تعلق دارند

ماهی تن یک گروه ماهی است، نه یک ماده یکنواخت. زردپر، باله آبی، چشم درشت و آلباکور نباید به عنوان نام های قابل تعویض در مشخصات خرید در نظر گرفته شوند. NOAA باله زرد را لاغرتر از باله آبی توصیف می کند. مفهوم عملی این است که یک مرجع زرد باله لاغر میانبر ضعیفی برای تخمین چربی و انرژی در بخش شکم به طرز مشهودی چرب از گونه های دیگر است.

هنگام تنظیم یک ماده غذایی دریایی، نام علمی را در کنار نام تجاری ثبت کنید. نام منو یا توضیحات کارتن گسترده ممکن است برای تطبیق محصول با یک رکورد ترکیبی بسیار نادرست باشد. در مواردی که نام مشترک یکسان ماهی های تجاری مختلف را پوشش می دهد، از تامین کننده بخواهید که هویت موجود در مشخصات و اسناد پشتیبانی را مشخص کند. آن هویت را در فایل دستور غذا قرار دهید تا جایگزینی بازبینی را آغاز کند.

کات نیز سوال خرید را تغییر می دهد. یک کمر کوتاه شده، یک استیک، یک قسمت شکم و تکه‌های کوچک می‌توانند حتی قبل از اینکه به تغذیه فکر کنید، نیاز به پیرایش و رفتار تقسیم‌بندی متفاوتی داشته باشند. از عکس ها برای بحث در مورد رنگ، شکل و تزئینات قابل مشاهده استفاده کنید. هویت گونه را از سوابق محصول، ترکیب از منبع داده یا تجزیه و تحلیل مناسب، و مناسب بودن استفاده خام را از طریق ارزیابی ایمنی مربوطه مشخص کنید.

برای ما، گام بعدی مفید، نمونه ای است که از طریق فرآیند آماده سازی که قصد استفاده از آن را دارید قرار داده شده است. قسمت های به دست آمده، بریدگی ها و مایع دور ریخته شده را یادداشت کنید. نتیجه را با توضیحات تامین کننده مقایسه کنید. آشپزخانه ای که استیک هایی با اندازه مساوی درست می کند ممکن است آن نمونه را با یک پردازنده با استفاده از قطعات کوچک پخته شده متفاوت ارزیابی کند. برش مناسب کار را بخواهید.

گسترده ترمحدوده ماهی منجمدمی تواند به شناسایی سایر فرم های محصول برای منوی غذاهای دریایی کمک کند. یک فهرست دسته بندی به تنهایی هرگز نباید به عنوان تأییدیه یک گونه خاص ماهی تن، بریده شده یا خام{1}}برنامه مصرف خوانده شود. این جزئیات را در درخواست قرار دهید تا پاسخ به عنصر واقعی که قصد استفاده از آن را دارید نشان دهد.

پروتئین، B12 و سلنیوم در کل وعده غذایی

ماهی تن ساده می تواند جزء پروتئینی یک وعده غذایی را تامین کند. پروتئین اسیدهای آمینه مورد استفاده در بافت های بدن و عملکردهای طبیعی را فراهم می کند. سهم آن در رژیم غذایی کلی فرد است. یک وعده به تنهایی نه افزایش عضله و نه کاهش وزن را نوید می دهد.

همانطور که توسط NIH توضیح داده شده است، ویتامین B12 از خون طبیعی و سلول های عصبی پشتیبانی می کند و در ساخت DNA نقش دارد. سلنیوم در عملکرد تیروئید نقش دارد و از سلول ها در برابر آسیب محافظت می کند. اینها توابع مواد مغذی معمولی هستند. به جای افزایش مصرف ماهی تن فقط برای به حداکثر رساندن یک ویتامین یا مواد معدنی، بخش هایی را در یک رژیم غذایی متنوع انتخاب کنید.

کمبود فیبر غذایی ماهی تن هنگام برنامه ریزی یک بشقاب به همان اندازه مرتبط است. به جای اینکه انتظار داشته باشید ماهی همه چیز را فراهم کند، سبزیجات، لوبیا یا غلات کامل را در وعده غذایی خود بگنجانید. اگر کلم بروکلی پخته شده را در کنار آن سرو کنید، ماراهنمای تغذیه کلم بروکلی پخته شدهنشان می دهد که چرا نمک ظرف کناری و وزن تخلیه شده{0}}هم نیاز به توجه دارند. هر جزء به رکورد تطبیق خود نیاز دارد.

روغن، سس، برنج، سبزیجات و چاشنی ها، بخش ماهی تن را به یک محاسبه غذایی متفاوت تبدیل می کند. میزان استفاده از هر ماده را یادداشت کنید. روغن ریخته شده در تابه و روغن باقی مانده در ظرف تمام شده مقادیر متفاوتی دارند. یک روش تولید باید یک مبنای نگهداری قابل دفاع ایجاد کند. به همین ترتیب، دستور پخت ماریناد و مقدار نگهداری شده توسط ماهی نباید یکسان باشد.

این به ویژه برای مقایسه منوها مفید است. دو غذا می توانند حاوی همان قسمت ماهی تن باشند اما در سایر مواد تشکیل دهنده آنها تفاوت قابل توجهی دارند. بخش‌های کاملی را که می‌فروشید، از جمله پانسمان‌هایی که به طور جداگانه ارائه می‌شوند، در زمانی که معمولاً استفاده می‌شوند، مقایسه کنید. اضافات اختیاری را به وضوح توضیح دهید. یک میز ماهی خام- یک رکورد جزء است و استفاده از آن به عنوان کل برای یک کاسه تمام شده، بخش زیادی از دستور غذا را حذف می‌کند.

قبل از مقایسه خام و پخته مقدار آن را محاسبه کنید

محاسبات اصلی عبارت است از ماده مغذی در 100 گرم ضرب در وزن بخش خوراکی بر حسب گرم، تقسیم بر 100. ماهی را در همان حالت مرجع وزن کنید. وزن خام با داده های خام جفت می شود. برای یک قسمت پخته شده، از یک ورودی پخته منطبق یا یک محاسبه دستور پخت مستند استفاده کنید که روش آماده سازی را به حساب می آورد. نوشتن حالت در کنار وزنه از یک خطای رایج--که قابل تشخیص نیست جلوگیری می‌کند.

    نمونه کار شده:فرض کنید یک آشپزخانه سرویس غذا به هر بشقاب ناهار پخته شده 120 گرم زرد باله خام ساده اختصاص می دهد. با استفاده از مرجع ذکر شده، ماده خام 109 × 120 ÷ 100=130.8 کیلوکالری و 24.4 × 120 ÷ 100=29.28 گرم پروتئین قبل از آماده سازی کمک می کند. آنها را به عنوان تخمین مواد تشکیل دهنده ثبت کنید. سایر اجزای دستور غذا را اضافه کنید و قبل از صدور بیانیه غذای آماده{10}روش پخت مناسب آشپزخانه را اعمال کنید.

حالا فرض کنید آشپزخانه در عوض 120 گرم بعد از پخت را مشخص کرده است. این یک محاسبه متفاوت است: قسمت پخته شده ممکن است سنگین تر شده باشد زیرا آماده سازی محتوای آب را تغییر می دهد.

هر دو مرحله را در یک اجرا نماینده وزن کنید تا محصول را مشخص کنید، سپس از روش پخت{0} یا دستور پخت مناسب برای ترکیب استفاده کنید. ترازو تغییر جرم را نشان می دهد. ارزیابی اینکه چه مقدار از هر ماده مغذی باقی می ماند داده های بیشتری را می طلبد. هر دو سوابق را با دستورالعمل های آماده سازی نگه دارید تا تغییر قسمت آینده بر اساس یکسان محاسبه شود.

از یک روش پایدار برای آن آزمایش استفاده کنید: همان برش، ضخامت قسمت، حالت شروع، تجهیزات و نقطه پایانی. مواد افزوده شده و آنچه دور ریخته شده است را ثبت کنید. اگر تغییر دیگری ضخامت قسمت را تغییر داد یا ماهی را به طور متفاوتی تخلیه کرد، قبل از اینکه فرض کنید نتیجه همچنان صدق می کند، مقایسه را تکرار کنید. هدف دستوری است که سایر اپراتورها بتوانند آن را بازتولید کنند، نه یک بشقاب مطلوب که برای عکس انتخاب شده است.

برای تهیه، بازده خرید و تغذیه دستور غذا را در فیلدهای جداگانه نگه دارید. یک نتیجه بازده به محاسبه مقدار ماده اولیه برای سفارش و هزینه بخش های قابل استفاده کمک می کند. یک رکورد مواد مغذی به تخمین ترکیب بر اساس اعلام شده کمک می کند. یکی از دیگری حمایت می کند، اما هیچ کدام جایگزین دیگری نمی شود. این جداسازی زمانی ارزشمند می شود که وزن بسته شامل موادی باشد که هرگز به بشقاب مشتری نمی رسد.

کمر منجمد، وزن ذوب شده و طرح سهم

ماهی تن منجمد تغییر وزن دیگری را معرفی می کند. مقدار سفارش، مقدار خالص اعلام شده، وزن ماهی بدون لعاب، وزن ذوب شده و وزن برش خورده مفاهیم متفاوتی هستند. بپرسید چه مبنایی برای هر رقم تجاری اعمال می شود. اگر لعاب وجود دارد، قبل از مقایسه پیشنهادات، روش اندازه گیری را تعریف کنید. در غیر این صورت، قیمت پایین تر به ازای هر کیلوگرم خریداری شده می تواند هزینه بالاتر برای هر کیلوگرم قابل استفاده را پنهان کند.

در XMSD، هنگام بازبینی یک غذای منجمد{0}}، مشخصات ورودی و آزمایش آشپزخانه را با هم نگه می‌داریم. نمونه ای که به طور منظم در قسمت های مورد نظر برش داده می شود آموزنده است. یک نمونه تنها در حالی ارزیابی شد که رفتار برگ‌های یخ‌زده حل نشده ذوب می‌شود. آزمایش باید همان روش ذوب، دوره تخلیه و قانون پیرایش را برای هر نامزد ثبت کند. این باعث می شود که نتایج به جای صرفاً توصیفی، برای انتخاب مفید باشند.

    مثال عملی:فرض کنید یک عملیات پذیرایی 10.0 کیلوگرم ماهی تن خام بدون لعاب را با استفاده از روش توافق شده در یخچال- ذوب و پیرایش آزمایش می کند. 9.2 کیلوگرم ماهی خام قابل استفاده را ثبت می کند. بازدهی گویا 9.2 ÷ 10.0 × 100=92٪ است. با 120 گرم ماهی خام در هر وعده، این مقدار اجازه می دهد 76 قسمت کامل و 80 گرم باقی مانده باشد. اقدام این است که برای خرید از روی بازده قابل استفاده اندازه گیری شده و قانون سهم برنامه ریزی شود، نه بودجه بندی 83 قسمت از وزن اولیه.

این 92 درصد گویای است، نه یک نتیجه وعده داده شده یا یک بازده طبیعی ماهی تن. یک نامزد دوم ممکن است ماهی قابل استفاده بیشتری بدهد و در عین حال مقدار کمتری یکنواخت تولید کند. برای یک غذای آبکاری شده، ظاهر وعده، مناسب بودن آرایش، کار و هزینه قابل استفاده را با هم مقایسه کنید. در دستور العملی که به طور جداگانه کنترل می شود، به هر ریزه کاری مقصد و ارزش توافق شده بدهید. در غیر این صورت، آنها را به عنوان ضرر برای این برنامه حساب کنید.

بسته تجاری باید با برنامه آماده سازی مطابقت داشته باشد. باز کردن یک بسته بسیار بزرگتر از یک دوره تولید کنترل شده، یک وظیفه نگهداری و شناسایی اضافی ایجاد می کند. بسته‌های داخلی کوچک‌تر ممکن است برنامه‌ریزی بخش را ساده‌تر کند، اما استفاده و زمان نگهداری بسته‌بندی را تغییر می‌دهد. مااطلاعات بسته بندی مواد غذایی منجمد{0}}گزینه های بسته بندی را نشان می دهد. مواد و قالب نهایی برای ماهی نیاز به ارزیابی محصول و استفاده خود دارد.

ایمنی استفاده خام-به شواهد خاص خود نیاز دارد

FDA برای کاهش خطر ابتلا به بیماری{0}}غذایی، پختن غذاهای دریایی را به طور کامل توصیه می کند. راهنمای مصرف کننده آن 145 درجه فارنهایت، تقریباً 63 درجه، برای اکثر غذاهای دریایی ارائه می دهد و توضیح می دهد که انجماد باعث زنده ماندن برخی از میکروب های مضر می شود. افرادی که باردار هستند، کودکان، افراد مسن و افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند باید از غذاهای دریایی خام یا نیم پز اجتناب کنند.

برای یک برنامه تجاری خام-، گونه ها و فرآیند محصول را شناسایی کنید، سپس ارزیابی خطر و کنترل های قابل اجرا را از پرسنل غذاهای دریایی واجد شرایط دریافت کنید. یک گواهی کیفیت غذای منجمد، یک رنگ قرمز جذاب یا یک جدول تغذیه، تصمیمی برای انتشار خام نیست. استفاده مورد تایید تایید شده باید با آنچه که آشپزخانه واقعا انجام می دهد، مطابقت داشته باشد، از جمله هر نوع آماده سازی کمی پخته شده که مرکز را خام می گذارد.

ماهی تن همچنین نیاز به توجه به هیستامین دارد. FDA توضیح می‌دهد که هیستامین می‌تواند پس از سرد کردن نامناسب تجمع پیدا کند و پس از تشکیل، نمی‌توان آن را با شستشو، انجماد یا گرم کردن حذف کرد. این بدان معنی است که یک برنامه آشپزی قابل قبول، شکست هیستامین قبلی را ترمیم نمی کند-. به جای هدایت آن به یک ظرف پخته شده به عنوان یک راه حل بداهه، یک مقدار مشکوک را از طریق نگهداری ثابت-و-بررسی کنید.

سوابق را به لات متصل نگه دارید. تاریخچه دما، دریافت مشاهدات، هویت تامین کننده، علامت گذاری لات و تست های مربوطه هر یک به بخشی از سوال پاسخ می دهد. خواندن سرد در هنگام ورود دقیقاً آن لحظه را توصیف می کند. در مواردی که سوابق با هم تداخل دارند، فاصله زمانی گم شده یا تحویل داده شده را شناسایی کنید و قبل از رهاسازی، از عملکرد ایمنی{3}} مسئول مواد غذایی مطلع شوید.

این تصمیم‌ها یک پیامد تجاری مفید دارند: مشخصات خرید می‌تواند ماهی‌های در نظر گرفته شده برای پخت کامل را از ماهی‌های ارزیابی‌شده برای یک عملیات خام-خام متمایز کند. این تمایز باید از دست دادن بین کارکنان خرید، ذخیره سازی و آشپزخانه جان سالم به در ببرد. اگر کاربرد مورد نظر تغییر کرد، دوباره مناسب بودن را بررسی کنید. جایگزینی شفاهی در طول یک سرویس پرمشغله نباید به‌طور بی‌صدا مفروضات کنترلی پشت تأیید اولیه را تغییر دهد.

توصیه های جیوه به دسته ماهی تن بستگی دارد

گونه ها برای توصیه های غذایی و همچنین ترکیب اهمیت دارند. FDA و EPA ماهی تن زرد باله و آلباکور را در رده "انتخابهای خوب"، ماهی تن سبک کنسرو شده شامل اسکاپ جک را در "بهترین انتخابها" و ماهی تن درشت چشم را در "گزینه هایی که باید اجتناب کنید" قرار می دهند. این نمودار به طور خاص افرادی را که ممکن است باردار یا شیرده باشند و کودکان راهنمایی می کند. این یک گونه-کمک هزینه روزانه ماهی تن نیست.

برای بزرگسالان تحت پوشش این توصیه، یک وعده 4 اونس قبل از پخت و پز اندازه گیری می شود. توصیه دو تا سه وعده در هفته از Best Choices یا یک وعده از Good Choices است. از بخش‌های سنی{3}}این نمودار برای کودکان استفاده کنید. فردی که از یک رژیم غذایی تجویز شده پزشکی پیروی می کند، باید انتخاب ماهی را با پزشک بالینی یا متخصص تغذیه خود در میان بگذارد تا اینکه برنامه ای را تنها از رقم پروتئین استخراج کند.

مفهوم خرید ساده است: یک جایگزین گونه را قابل مشاهده نگه دارید. جایگزینی یک دسته ماهی تن با دسته دیگر می تواند پیام رژیم غذایی را تغییر دهد، حتی زمانی که نام دستور غذا و وزن آن ثابت بماند. فقط به این دلیل که هر دو محصول به صورت کمربند منجمد می‌رسند، یک بیانیه روبه‌رو{2} مصرف‌کننده قدیمی را حمل نکنید. عبارت را در برابر ماهی واقعی و جمعیت مورد خطاب مجدد بررسی کنید.

این تصمیم را در تایید دستور غذا قرار دهید. سرورها به یک نام ماده و پیام رژیم غذایی تأیید شده نیاز دارند، در حالی که شخصی که این اطلاعات را حفظ می کند باید هنگام خرید ماهی را تغییر دهد. مشخصات اصلاح شده را به آن اعلامیه پیوست کنید تا بررسی با جایگزینی واقعی شروع شود.

محتوای سلنیوم دلیلی برای کنار گذاشتن توصیه های جیوه نیست. از جدول ترکیب برای سهم مواد مغذی و راهنمای مصرف ماهی{1}}برای گونه و فراوانی استفاده کنید. آنها با هم از یک انتخاب متناسب حمایت می کنند: کدام ماهی، چه مقدار و هر چند وقت یکبار برای فرد مورد نظر.

برچسب، دستور غذا و سوابق حمل و نقل را در یک راستا نگه دارید

یک سوابق مواد تشکیل دهنده باید امکان ردیابی یک رقم را به غذایی که توصیف می کند را فراهم کند. نام محصول، نام علمی، مواد تشکیل دهنده، وضعیت، واحدها، مبنای محاسبه و نسخه منبع را با دستور غذا حفظ کنید. اگر مقدار حاصل از تجزیه و تحلیل است، توصیف نمونه و رابطه لات را حفظ کنید. اگر از یک پایگاه داده مرجع می آید، آن واقعیت را ثبت کنید تا بعداً با آزمایش محصول تحویل داده شده اشتباه نشود.

برای یک پروژه{0}}برچسب خصوصی، قبل از درخواست کار تغذیه، تصمیم بگیرید که اظهارنامه مورد نظر کدام حالت محصول را پوشش می‌دهد. یک کمر منجمد ساده، یک استیک چاشنی شده و یک کاسه آماده نیاز به سوابق مختلف پشتیبانی دارد. مشخص کنید که چه تغییراتی در فرآوری و دستور غذا باعث بازبینی می شود، مانند جایگزینی گونه، ماریناد جدید یا اندازه های مختلف. تأیید برچسب باید از مشخصات محصول نهایی و الزامات بازار مقصد- پیروی کند.

طراحی فیزیکی لیبل نیز مهم است. یک بسته داخلی باید پس از جدا شدن از کارتن اصلی قابل شناسایی باقی بماند. اطلاعات مقدار و محصولی که فقط در جعبه بیرونی دور ریخته شده وجود دارد، در هنگام آماده سازی کمتر مفید است. ترتیب بسته بندی واقعی و تحویل آشپزخانه را مرور کنید، از جمله جایی که کارکنان اطلاعات مواد را در حین استفاده از یک دسته نگهداری می کنند.

توافق کنید که کارآزمایی قبل از رسیدن نمونه چه چیزی را ارزیابی کند. بررسی‌های هویت و اسناد، نتایج تقسیم‌بندی و تصمیم‌گیری ایمنی{1}}را به‌صورت جداگانه، با مالک نام‌گذاری شده برای هرگونه مغایرت، ثبت کنید.

پس از آن تایید نمونه به معنای چیزی خاص است. محموله تجاری را می توان با یک محصول تعریف شده و سابقه آماده سازی مقایسه کرد و یک برش یا گونه تغییر یافته مسیر آشکاری برای بررسی دارد. حفظ اطلاعات کافی برای توضیح رد به وضوح به عنوان یک پذیرش. "متفاوت به نظر می رسید" بسیار کمتر از عدم تطابق ثبت شده در تزئینات، اندازه قسمت یا هویت مفید است.

همین منطق در هنگام هماهنگ کردن ماهی با کناره های سبزیجات، دانه ها و سس ها صدق می کندبرنامه های کاربردی خدمات غذایی و پذیرایی. هر یک از مواد اولیه آماده سازی و وزن خود را دارد، در حالی که وعده غذایی تمام شده به یک برنامه غذایی ثابت نیاز دارد. دستور العمل را به اندازه کافی کاربردی نگه دارید که کارکنان تولید بتوانند آن را دنبال کنند و به اندازه کافی مشخص کنید که تغییرات خرید قابل مشاهده باشد.

پاسخ تغذیه مفید با یک ماهی نامگذاری شده شروع می شود و با یک سهم تعریف شده به پایان می رسد. مقادیر مرجع زرد باله خام را به آن غذا متصل نگه دارید، از یک محاسبه تطبیق برای محصول ارائه شده استفاده کنید، و اطلاعات گونه ها و آماده سازی را از طریق خرید و استفاده در آشپزخانه حفظ کنید. این انتخاب ها اعداد را برای یک برنامه غذایی، مقایسه نمونه و بحث محصول بدون درخواست از یک میز ماهی تن عمومی برای انجام هر سه کار مفید می کند.

مراجع

• USDA FoodData Central: ماهی، ماهی تن، تازه، زرد باله، خام (175159)
• ماهیگیری NOAA: ماهی تن زرد باله اقیانوس اطلس
• NIH: برگه اطلاعات ویتامین B12 برای مصرف کنندگان
• NIH: برگه اطلاعات سلنیوم برای مصرف کنندگان
• FDA: انتخاب و سرو غذاهای دریایی تازه و منجمد بدون خطر
• FDA: راهنمای سیاست انطباق نهایی برای Scombrotoxin{0}}تشکیل ماهی، نوامبر 2024
• FDA و EPA: توصیه هایی در مورد خوردن ماهی