برنامه ریزی Potluck: بخش ها، کمک ها و آماده سازی غذا

یک برنامه غذایی مفید به هر یک از مشارکت کنندگان می گوید که غذای آنها باید چه کاری انجام دهد: یک وعده غذایی اصلی را تهیه کنید، یک قسمت سبزیجات اضافه کنید، یک دسر ارائه دهید، یا قسمت دیگری از گردهمایی را بپوشانید. با تعداد افرادی که غذا می خورند شروع کنید، سپس قسمت های نهایی مورد نیاز از هر ظرف را به توافق برسانید. درخواست از همه برای آوردن مقدار کافی برای کل لیست مهمان می تواند مازاد زیادی ایجاد کند بدون اینکه اطمینان حاصل شود که هر مهمان یک وعده غذایی مناسب دارد.

نام ظرف، مقدار آماده شده، مواد تشکیل دهنده، زمان رسیدن، نیازهای نگهداری یا گرمایش، و ظرف سرو را یادداشت کنید. مسئولیت دریافت غذا را به کسی بسپارید. این جزئیات، پخت و پز انجام شده در چندین خانه را به غذای سرو شده در یک مکان مرتبط می کند. سینی که سخاوتمندانه به نظر می رسد ممکن است فقط چند قسمت کامل را ارائه دهد. ظرفی که سرد شده می رسد ممکن است همچنان به وسیله ای نیاز داشته باشد که قبلاً به آشپز دیگری وعده داده شده است.

منو را قابل مدیریت نگه دارید. قبل از افزودن یک دسر اختیاری دیگر، بخش های اصلی از دست رفته و نیازهای غذایی فردی را حل کنید. سپس بررسی کنید که آیا محل برگزاری می تواند غذای مورد توافق را انجام دهد یا خیر. یک وعده غذایی ساده تر با کمک های واضح به میزبان فضای بیشتری برای استقبال از مردم و مقابله با تغییرات می دهد.

به هر کمک یک جایی در وعده غذایی بدهید

قبل از جمع آوری نام غذا، تصمیم بگیرید که آیا مردم برای ناهار، شام یا یک میان وعده کوچک می آیند. یک کاسه ذرت می‌تواند غذای اصلی را همراهی کند، در حالی که ذرت موجود در یک غذای قابل توجه با لوبیا ممکن است نقش متفاوتی داشته باشد. نامگذاری ماده به تنهایی این تمایز را حل نشده باقی می گذارد. ظرف تمام شده و قسمتی را که در نظر گرفته شده است بخواهید.

مهمانان را جدا از مشارکت کنندگان بشمارید. یک خانواده که یک قابلمه می‌آورد ممکن است شامل چهار نفر باشد که غذا بخورند. مهمان دیگری ممکن است بدون آوردن غذا در راه اندازی کمک کند. بنابراین، فهرست مشارکت، سابقه کار وعده داده شده است، نه تعداد حضور. هر دو رقم را برای شخصی که کمیت‌ها را هماهنگ می‌کند قابل مشاهده نگه دارید و زمانی که یک خانواده برنامه‌های خود را تغییر می‌دهد، رقم حضور و غیاب را به‌روزرسانی کنید.

چند ظرف را انتخاب کنید که پایه غذا را فراهم می کند و ابتدا مقدار آنها را اختصاص دهید. هنگامی که آنها توافق کردند، مشارکت های باقی مانده می توانند تنوع ایجاد کنند. برای گردهمایی که نیاز به ایده های غذایی گسترده تری دارد، بحث ما در موردسبزیجات، پروتئین و وعده های غذایی عملیتوضیح می دهد که چگونه مواد می توانند با هم کار کنند. تخصیص potluck هنوز باید منعکس کننده افراد و غذاهای واقعی باشد.

دانشگاه مینه سوتا برنامه ریزی در مورد مواد موجود و متعادل کردن کار آماده سازی هنگام سازماندهی غذاهای تعطیلات را توصیه می کند. اشتراک گذاری پخت و پز یکی از گزینه ها است. در مورد یک potluck اعمال می‌شود، که نشان می‌دهد قبل از اختصاص یک منوی مفصل بپرسید که مشارکت‌کنندگان به راحتی چه چیزی می‌توانند درست کنند. خرید یک جزء گم شده ممکن است عملی تر از درخواست از یک داوطلب برای یادگیری یک دستور العمل دشوار برای رویداد باشد.

جایی برای یک مورد علاقه آشنا بگذارید. هماهنگی باید پاسخ دهد که آیا مناسب است و چقدر مورد نیاز است، نه اینکه هر خانواده ای را ملزم کند که به همان سبک غذا بپزد. اگر دو غذای مشابه هر دو مورد استقبال قرار گرفت، قسمت مورد نظر آنها را بین آنها تقسیم کنید. اگر یک دستور غذا برای نیازهای یک مهمان خاص در نظر گرفته شده است، قبل از محاسبه بقیه به عنوان در دسترس همه، با آن تخصیص جداگانه موافقت کنید.

قسمت های آماده شده را به جای کاسه بشمارید

عبارت «دوازده خدمت می کند» نیاز به مبنا دارد. این می تواند دوازده طعم کوچک، دوازده قسمت جانبی یا دوازده وعده اصلی را توصیف کند. از مشارکت کننده بپرسید که منظور آنها چیست؟ عملکرد اعلام شده یک دستور غذا زمانی مفید است که اندازه سرو آن با وعده غذایی مطابقت داشته باشد. در غیر این صورت، یک قسمت متفاوت را به توافق برسانید و محاسبه کنید که مقدار تهیه شده چقدر تامین می شود.

از وزن خوراکی تمام شده برای تخصیص بر اساس وزن- خود استفاده کنید. بعد از اتمام مرحله آبکشی دستور غذای آماده را بدون ظرف وزن کنید. برای یک دستور غذای ترکیبی، تصمیم بگیرید که آیا وزن ذکر شده شامل سس و هر نوع تزئین می شود یا خیر. هنگام مقایسه دو مشارکت، مبنای یکسانی را حفظ کنید تا حساب به یک سؤال واقعی پاسخ دهد.

برای قطعات، قطعات را بشمارید.

تخصیص سینی با هجده قسمت مجزا آسان تر از سینی است که فقط با طول آن توصیف می شود. در کنار شمارش بنویسید که آیا آن قسمت‌ها پیش‌غذا، کنار یا غذای اصلی هستند. این همچنین به داوطلب دریافت کننده کمک می‌کند تا بدون نیاز به یافتن شخصی که آن را پخته است، خدمت مورد نظر را توضیح دهد.

مثال کارکرده: هجده مهمان و سه طرف سبزی را تصور کنید که هر کدام 900 گرم پس از آماده سازی فراهم می کنند. میزبان وعده های 75 گرمی مزه را پیشنهاد می کند. هر ظرف دوازده قسمت از این قبیل را فراهم می کند، زیرا 900 گرم تقسیم بر 75 گرم برابر با دوازده است. در بین سه غذا، غذا سی-شش مزه سبزیجات دارد. که در مجموع از دو سلیقه برای هر مهمان پشتیبانی می کند، مشروط بر اینکه توزیع آنها مدیریت شود. هر سه غذا را برای هر مهمان فراهم نمی کند.

اگر میزبان بخواهد همه هر سه غذا را امتحان کنند، هر غذا به هجده قسمت نیاز دارد: 18 × 75 گرم=1، 350 گرم. این سه ظرف در مجموع به 4050 گرم نیاز دارند. در مقایسه با 2700 گرم اصلی، 1350 گرم دیگر در کل مشارکت ها است. میزبان می تواند مبالغ توافق شده را افزایش دهد یا توضیح دهد که مهمانان در اولین بازدید از میز باید دو طرف را انتخاب کنند.

رقم 75 گرم یک تخصیص مزه گویا است، نه یک توصیه غذایی یا یک وزن منجمد برای خرید. اگر یک طرف بسیار محبوب تر باشد، مجموع مساوی به تنهایی انتخاب اول همه را حفظ نخواهد کرد. برای دور اول کنترل شده، طرفین را طبق تخصیص توافق شده تقسیم یا سرو کنید. برای انتخاب آزاد، بپذیرید که در دسترس بودن می تواند متفاوت باشد و در مورد رزرو مناسب با آشپزها صحبت کنید.

بخش های مناسب و همچنین کل بخش ها را بررسی کنید. مهمانی که فقط می تواند یکی از آن طرف ها را بخورد نیاز به تخصیص از آن غذای خاص دارد. وعده غذایی آنها را مستقیماً به توافق برسانید و هنگام تخصیص بقیه، این تعهد را مشاهده کنید.

اطلاعات مواد تشکیل دهنده را به ظرف متصل نگه دارید

از مهمانان به طور خصوصی در مورد نیازهای غذایی زودتر بپرسید تا به آنها عمل کنید. با موافقت مهمان، نیازهای آماده سازی را با افراد مسئول در میان بگذارید. معمولاً هیچ دلیلی وجود ندارد که تاریخچه پزشکی یک فرد را در کل لیست دعوتنامه درج کنید. یک مکالمه کوتاه و مستقیم می‌تواند مشخص کند که مهمان قبل از تصمیم‌گیری برای خوردن کمکی به چه اطلاعاتی نیاز دارد.

FDA 9 آلرژن اصلی غذایی را تحت قوانین ایالات متحده شناسایی می کند: شیر، تخم مرغ، ماهی، سخت پوستان سخت پوستان، آجیل درختی، بادام زمینی، گندم، سویا و کنجد. اینها تنها محرک های ممکن نیستند. آژانس همچنین تماس متقابل{2}}آلرژن را به عنوان ورود ناخواسته یک آلرژن به غذا توصیف می کند. فهرست مواد تشکیل دهنده به شناسایی آنچه عمداً استفاده شده است کمک می کند، اما نمی تواند همه چیزهایی را که در طول آماده سازی اتفاق افتاده است، مشخص کند.

اطلاعات مواد بسته بندی شده را بخوانید و از آشپز در مورد دستور پخت کامل، از جمله سس، استاک، سس ها و تاپینگ ها بپرسید. انجمن کنونی بریتانیا{1}}راهنمای آشپزی توصیه می‌کند این بررسی‌ها، جدا نگه داشتن آلرژن‌ها و اجتناب از چاشنی‌های اضافه شده که غذای ظاهراً مناسب را تغییر می‌دهند، توصیه می‌کند. دامنه آن انگلستان، ایرلند شمالی و ولز است. نکته عملی در اینجا این است که اطلاعات را به غذایی که واقعاً سرو می شود متصل نگه دارید.

یک تحویل مفید شامل اطلاعات بسته اصلی برای اجزای خریداری شده و دستور تهیه شده است. اگر آشپزی جایگزین سس کرد، اطلاعات را قبل از اینکه ظرف روی میز قرار گیرد به روز کنید. نامگذاری یک سالاد به نام سبزی اصلی آن توضیحی درباره سس مخلوط شده با آن نخواهد داشت. به شخص دریافت کننده راهی بدهید تا با مشارکت کننده برای یک سؤال واقعی درباره مواد تشکیل دهنده تماس بگیرد.

بوفه اشتراکی را صرفاً به این دلیل که کارت‌ها چاپ شده‌اند{0}به عنوان آلرژی توصیف نکنید. برچسب‌ها مانع از تماس ظروف مشترک یا سایر تماس‌های متقابل نمی‌شوند. اگر سابقه آماده سازی نمی تواند الزامات یک مهمان را برآورده کند، این را به صراحت بگویید و با یک جایگزین با آنها موافقت کنید. آنها باید بتوانند بدون دفاع از تصمیم خود در مقابل گروه، یک غذا را رد کنند.

وقتی میز دوباره چیده شد، کارت را کنار ظرف خودش نگه دارید. بعد از برداشتن درپوش‌ها،-قابلیت‌های مشابه به راحتی گیج می‌شوند. یک نام ساده منطبق بر ظرف و کارت به داوطلب دریافت کننده کمک می کند تا ارتباط را حفظ کند. این شناسه را برای هر قسمت توافق شده جداگانه نیز حفظ کنید.

فرم های سبزیجات را برای ظرف تمام شده انتخاب کنید

یک طرف سبزیجات مخلوط، یک رویه ذرت و گل های بروکلی می توانند نقش های مختلفی را در یک بشقاب گلدان پر کنند. تصمیم بگیرید که آیا این کمک با قاشق روی غذای دیگری ریخته می شود، به عنوان یک طرف جداگانه ارائه می شود یا در یک دستور غذا گنجانده می شود. این انتخاب بر برش مورد نظر، ظروف و مقداری که یک مهمان احتمالاً در یک حرکت می برد تأثیر می گذارد.

ما یک بررسی برنامه سبزیجات را با ظرف آماده و روش سرو آن شروع می کنیم. دانه های کوچک را می توان از طریق مخلوط قاشقی پخش کرد، در حالی که گلچه های بزرگتر به فضای کافی در ظرف و بشقاب نیاز دارند. قبل از تعیین میزان مشارکت، برش پیشنهادی را با قاشق سرو واقعی شما امتحان می کنم.

یک آزمایش ساده با استفاده از روش مورد نظر تهیه کنید و مقدار تمام شده را ثبت کنید. به این نگاه کنید که آیا قطعات متمایز باقی می‌مانند، آیا مخلوط مایع را جمع می‌کند یا نه و آیا ظرف انتخابی یک بخش معقول را جمع‌آوری می‌کند. اگر تکه‌های بزرگ باقی می‌مانند در حالی که تکه‌های کوچک و سس اول می‌روند، قبل از افزایش دسته، ظرف یا آماده‌سازی ظرف را عوض کنید. مشکل توزیع در هر وعده است، نه صرفاً وزن کل.

FoodSafety.gov هشدار می دهد که برخی از غذاهای منجمد خام یا فقط تا حدی پخته شده اند. دستورالعمل های پخت واقعی محصول، از جمله روش ذکر شده و هر زمان ایستادن را دنبال کنید. یک سبزی منجمد که برای پخت و پز در نظر گرفته شده است برای خوردن آماده نمی شود زیرا دستور غذای پتلوک سرد سرو می شود. هنگامی که یک غذای آماده سرد می خواهید، دستور پخت و پز و خنک کردن مناسب را انتخاب کنید.

دانه های ذرت ممکن است برای یک قاشق غذاخوری مناسب باشد، اما بقیه دستور غذا نقش و اطلاعات مواد تشکیل دهنده آن را تعیین می کند. اگر برنامه از یک سمت پخته شده ساده به یک مخلوط خامه ای تغییر کرد، توضیحات دستور غذا و اساس قسمت آماده شده را با هم تجدید نظر کنید. در غیر این صورت ممکن است میزبان همچنان غذای اصلی را اختصاص دهد در حالی که مشارکت کننده در حال آماده کردن چیزی کاملا متفاوت است.

برای مقدار بیشتر، دستور پخت آزمایش شده و روش پخت را از حساب مهمان-متمایز نگه دارید. دانشگاه مینه‌سوتا اکستنشن استفاده از دستور العمل‌ها و تجهیزات مناسب را برای پخت گروهی توصیه می‌کند و به مشکلات خاصی در پوسته‌گیری با غذاهای پخته شده یا غلیظ شده اشاره می‌کند. ضرب مواد تشکیل دهنده نشان نمی دهد که ظرف عمیق تر مانند آزمایش کوچکتر پخته می شود.

وظایف ورود را با تجهیزات موجود مطابقت دهید

بپرسید که هر ظرف به چه حالتی می رسد و بعد باید چه اتفاقی بیفتد. «نیاز به گرمایش» برای رزرو تجهیزات کافی نیست. هماهنگ‌کننده باید بداند که آیا مشارکت‌کننده یک ظرف سرد پخته را برای گرم کردن مجدد آورده است یا ماده‌ای که هنوز به پختن نیاز دارد، ظرف درگیر و دستورالعمل‌های لازم. نباید تصور کرد که یک دستگاه نگهدارنده قادر به انجام یک کار آشپزی برنامه ریزی نشده است.

مثال عملی: یک ناهار اداری برای بیست-چهار مهمان با یک مایکروویو و سی-دقیقه ورود در نظر بگیرید. سه مشارکت کننده هر کدام پانزده دقیقه استفاده از دستگاه را برای ظروف خود تخمین می زنند. حتی قبل از جابه‌جایی ظروف یا بررسی غذا، درخواست‌های آن‌ها بالغ بر چهل{4}}پنج دقیقه است. بنابراین، طرح سی دقیقه‌ای نمی‌تواند هر سه را در نظر بگیرد. اینها تخمین‌های رزرو فرضی هستند، زمان‌های گرم کردن مجدد توصیه نمی‌شوند.

هماهنگ‌کننده می‌تواند پس از تأیید فضای کافی یخچال و آماده‌سازی و حمل و نقل ایمن آن، از یکی از مشارکت‌کنندگان بخواهد که ظرف سرد مناسبی را تهیه کند. این باعث می شود که 30 دقیقه استفاده از مایکروویو برای دو ظرف دیگر باقی بماند. هنوز هیچ کمک هزینه ای برای جابجایی باقی نمی گذارد. میزبان باید زمان بیشتری را فراهم کند، تجهیزات اضافی مناسبی را با محل برگزاری ایجاد کند، یا قبل از تأیید ترتیب، منو را بیشتر بازبینی کند.

تصمیم قبل از اینکه کسی آشپزی کند گرفته می شود. سپس هر مشارکت کننده ترتیب ورود و آماده سازی اصلاح شده را دریافت می کند و داوطلب دریافت کننده می داند که کدام کانتینر به کدام مقصد نیاز دارد. پخت و پز واقعی یا گرم کردن مجدد باید همچنان از دستورالعمل های مربوط به مواد غذایی و بررسی های ایمنی پیروی کند. کوتاه کردن مرحله گرمایش برای رزرو، مشکل اساسی را حل نشده باقی می گذارد.

تناسب بدنی را نیز بررسی کنید. یک ظرف ممکن است برای یک قفسه خیلی پهن یا برای فضای موجود خیلی بلند باشد، حتی اگر دستگاه در غیر این صورت مناسب باشد. اگر تناسب نزدیک است، ابعاد آن را بپرسید. ظرف، درب و روش را با تجهیزات سازگار نگه دارید. یک ظرف سرو جذاب به طور خودکار ظرف مناسبی برای پخت و پز نیست.

برای حمل و نقل، انجمن بریتانیا{0}}راهنمای آشپزی را به ظروف غذای مناسب-درب مناسب-، محافظت در برابر آلودگی و کنترل شرایط غذای سرد یا منجمد نیاز دارد. اقلام خام و آماده را-برای-خوردن جداگانه نگه دارید. به جای در نظر گرفتن سفر با ماشین به تنهایی، برنامه‌ریزی کنید که چگونه غذا از ذخیره‌سازی مشارکت‌کننده به نقطه دریافت، از جمله تاخیر در محل برگزاری، حرکت کند.

شخصی را برای دریافت مشارکت در مدت زمان توافق شده معرفی کنید. اگر همه فرض کنند که میزبان این کار را در حین خوشامدگویی به مهمانان انجام می‌دهد، می‌توان یک ظرف را بدون دستورالعمل یا فضای ذخیره‌سازی اختصاص داده شده رها کرد. قبل از گذاشتن غذا روی میز سرو، لیست مشارکت فعلی و اختیار را به آن شخص بدهید تا یک جزئیات گمشده را حل کند.

اولین وعده غذایی و نگه داشتن غذا را مدیریت کنید

قبل از باز کردن میز، آنچه رسید را با وعده غذایی وعده داده شده مقایسه کنید. تا زمانی که هنوز زمان برای توضیح گزینه ها وجود دارد، یک غذای اصلی گم شده، یک دستور غذای تغییر یافته یا یک بخش مناسب در دسترس را شناسایی کنید. اگر طرح بر آنها تکیه دارد، بخش های جداگانه را بشمارید. یک میز کامل-نباید فقدان ظرفی را که برای غذا دادن به چند مهمان بود پنهان کند.

راهنمای بوفه خانه{0}}FDA توصیه می‌کند که غذای گرم را در دمای 140 درجه فارنهایت/60 درجه یا بالاتر و غذای سرد را در دمای 40 درجه فارنهایت/حدود 4 درجه یا پایین‌تر، با استفاده از دماسنج برای بررسی نگه دارید. مواد غذایی فاسد شدنی که بیش از دو ساعت در دمای اتاق باقی مانده اند باید دور ریخته شوند. بالای 90 درجه فارنهایت / حدود 32 درجه، حد مجاز یک ساعت است. این دستورالعمل‌های خانگی جایگزین الزامات محلی قابل‌اجرای یک عملیات سازمان‌یافته خدمات غذایی نیست.

همانطور که FDA توصیه می کند، از ظروف کوچکتر برای سرو استفاده کنید و یک ظرف تقریبا خالی را با یک ظرف تازه جایگزین کنید. ذخیره را تحت کنترل مناسب گرم یا سرد نگه دارید. ذخیره سازی باقیمانده را به عنوان بخشی از کنترل زمان به سرعت برنامه ریزی کنید. بردن یک ظرف به خانه، زمانی را که قبلاً در خارج از خانه سپری کرده است، دوباره راه اندازی نمی کند. غذاهایی را که تاریخچه حمل و نقل آنها نامشخص است توزیع نکنید.

برای مردم آماده سازی و خدمت، ماراهنمای بهداشت آشپزخانهشستن دست ها، جداسازی و کارهای آماده سازی مشترک را پوشش می دهد. روال مربوطه را برای همه کسانی که غذا را مدیریت می کنند، از جمله کمک کنندگانی که پس از اتمام پخت به آن می پیوندند، روشن کنید.

قسمت های اول و ثانیه های اختیاری را در تخصیص جدا نگه دارید. اگر یک اصلی خاص برای دوازده مهمان شمارش می شد، به چند نفر اول اجازه می داد تا دو قسمت کامل را مصرف کنند، آن برنامه شکست می خورد. اندازه سرو اولیه را مودبانه توضیح دهید و پس از سرو کردن افرادی که به آن غذا اعتماد دارند، چند ثانیه ارائه دهید. در مواردی که خود{3}}خدمات ترجیح داده می شود، در هنگام توافق با مقادیر، توزیع کمتر قابل پیش بینی را در نظر بگیرید.

پس از توافق با مشارکت، مواد اولیه را سفارش دهید

برای تکرار وعده‌های غذایی گروهی، مقادیر واقعی آماده‌شده و وعده‌های سرو شده را در کنار یادداشت کوتاهی درباره تغییر آن ذخیره کنید. یادداشت کنید که آیا یک ظرف به دلیل آمدن مهمانان بیشتر، به دلیل بزرگتر بودن وعده‌ها، یا اینکه بیشتر از یک غذای دیگر انتخاب شده است تمام شده است. اینها دلایل مختلفی برای تنظیم طرح بعدی هستند. یک یادداشت کلی که می گوید «سبزیجات بیشتری بخر» توضیح مفید را از دست می دهد.

ما همچنین بسته بندی را با تعداد آشپزهایی که یک ماده را دریافت می کنند مقایسه می کنیم. یک بسته بزرگتر ممکن است برای یک آشپزخانه مرکزی مناسب باشد، در حالی که چندین بسته جداگانه می توانند تخصیص را آسانتر کنند وقتی آماده سازی بین مکان ها تقسیم شود. مقایسه مفید شامل این است که چه کسی هر بسته را دریافت می کند، چه زمانی باز می شود و چگونه اطلاعات مواد تشکیل دهنده و دسته آن در دسترس باقی می ماند.

قبل از ارسال یادآوری نهایی، موارد معدودی را که می‌توانند غذا را تغییر دهند، حل کنید: حضور، وعده‌های وعده داده شده، جایگزینی دستور غذا و نیازهای ورود. به هر یک از مشارکت کنندگان به زبان ساده، وظایف مورد توافق خود را بدهید. لیست کامل را نزد شخص دریافت کننده نگه دارید تا تغییرات کوچک بدون ایجاد وقفه در هر مهمان انجام شود. هنگامی که ترتیبات غذایی مشخص شد، گردهمایی مجدداً فرصتی اجتماعی دارد.

مراجع

• FDA: سرو بوفه های ایمن
• برنامه توسعه دانشگاه مینه سوتا: غذای تعطیلات با بودجه
• توسعه دانشگاه مینه‌سوتا: برنامه‌ریزی مناسبت کمیت غذا
• FDA: آلرژی های غذایی
• GOV.UK: ایمنی غذا برای آشپزی جامعه و بانک های غذا
• FoodSafety.gov: ایمنی مواد غذایی برای غذاهای یخ زده آسان