انجماد فلفل، نخود و قارچ برای غذاهای مختلف

فلفل، نخود سبز و قارچ همگی می توانند به مواد منجمد مفید تبدیل شوند، اما آنها به تصمیمات آماده سازی متفاوتی نیاز دارند. غذای دقیق را انتخاب کنید و برش دهید، سپس از دستورالعمل های نوشته شده برای آن آماده سازی استفاده کنید. نوارهای فلفل دلمه ای برای پر کردن، نخودهای پوست کنده برای غذای جانبی و برش های قارچ برای سس سه نقطه شروع مشخص هستند.

مرکز ملی نگهداری غذای خانگی، ورودی های جداگانه ای برای این غذاها ارائه می کند. راهنمای فلفل آن شامل گزینه های گرم شده و گرم نشده است. نخود و قارچ روش های خاص خود را دارند.

یک دستورالعمل واحد برای شستشو، برش و یخ زدن این تفاوت ها را نشان نمی دهد. همچنین توصیف یک گروه به عنوان تولید رطوبت کم- چگونگی حفظ آن را مشخص نمی کند.

در اینجا دو شغل متفاوت نیز وجود دارد. خانواده ای که مواد تازه را حفظ می کند از یک روش خانگی آزمایش شده مناسب پیروی می کند. آشپزخانه ای که یک محصول منجمد تجاری را خریداری می کند، دستورالعمل های ذخیره سازی و آماده سازی ارائه شده را دنبال می کند و محصول را در دستور العمل خود ارزیابی می کند. برنامه بلانچینگ خانگی به یک دستورالعمل آشپزی برای هر بسته یخ زده با همان نام مواد تبدیل نمی شود.

مواد تشکیل دهنده و وظیفه آن را در ظرف مشخص کنید

با توضیح دقیق غذا شروع کنید. نیمه فلفل دلمه ای با نوار یا حلقه متفاوت است. قارچ کامل با ورقه‌ای متفاوت است و نخود سبز پوست‌دار با غلاف نخود خوراکی متفاوت است. انتخاب مدخلی که مطابق با آنچه دارید یک گام عملی است، به خصوص زمانی که چندین سبزی در همان روز آماده می شود.

سپس ظرف آماده شده را نام ببرید. یک نوار فلفل که باید در یک پر کردن قابل مشاهده باشد، یک سوال آماده سازی متفاوت از یک تاس خوب برای پخش کردن در سس ایجاد می کند. رویه قارچ باید در جایی که مشتری آن را ببیند و بخورد ارزیابی شود. فرم پیشنهادی باید به آشپز کمک کند تا آن نتیجه خاص را ایجاد کند.

در XMSD، ما آن برنامه را قبل از مقایسه بسته های پیشنهادی ایجاد می کنیم. خریدار درخواست قطعات کوچک ممکن است به معنای یک نوار باریک، یک تاس یا یک تکه با قطر محدود باشد. این توصیفات قابل تعویض نیستند. طرحی از سرویس مورد نظر یا یک نمونه مختصر واضح می تواند به تبدیل درخواست به چیزی که هر دو تیم می فهمند کمک کند.

یک الزام را از یک مشاهده متمایز کنید. یک دستور غذا ممکن است یک برش را مشخص کند، در حالی که یک آزمایش نشان می دهد که شکل دیگری در غذای تمام شده بهتر عمل می کند. به جای اینکه درخواست اصلی را در جای خود رها کنید و به کسی برای به خاطر سپردن نمونه پذیرفته شده تکیه کنید، تغییر را هنگام تصمیم گیری ثبت کنید. این کمک می کند تا درخواست بعدی به محصول مورد نظر اشاره کند.

یک عکس برای بحث در مورد شکل، رنگ و توزیع قابل مشاهده مفید است. این همه ابعاد، مواد تشکیل دهنده یا جهت کار را تعیین نمی کند. وقتی یک ویژگی برای ظرف مهم است، آن را به اطلاعات محصول و ارزیابی نمونه متصل کنید. این به عکس نقش روشنی می دهد بدون اینکه انتظار داشته باشد به سوالاتی که نمی تواند نشان دهد پاسخ دهد.

فلفل دلمه‌ای انتخاب‌های مختلفی برای انجماد خانگی{0}} ارائه می‌کند

ورودی فلفل زنگ-یا-فلفل شیرین-NCHFP، آماده‌سازی گرم شده برای مصارف پخته شده و گزینه‌ای گرم نشده با بافتی ترد برای مصارف پخته نشده یا پخته شده را توضیح می‌دهد. برای روش گرمایش، زمان‌های{4}}بلانچ کردن آب متفاوت است: سه دقیقه برای نصف‌ها و دو دقیقه برای نوارها یا حلقه‌های نیم اینچی که در تهیه آن توضیح داده شده است. این ارقام متعلق به آن روش خانگی کامل، از جمله خنک کننده و بسته بندی است. آنها تنظیماتی برای یک محصول تجاری نیستند.

برای یک شیرینی پر، فلفل را در قسمت برش داده شده به عنوان سرو ارزیابی کنید. وقتی غذاخوری یک چنگال را بلند می‌کند، بررسی کنید که آیا تکه‌هایی با پر کردن باقی می‌مانند. این مشاهدات به آشپز دلیل مشخصی برای حفظ برش پیشنهادی یا بررسی یک جایگزین می دهد.

برای آزمایش خدمات غذایی، رنگ فلفل و برش را با هویت نمونه مرتبط نگه دارید. یک ماده-تک رنگ وفلفل دلمه ای مخلوط منجمدهر دو می توانند کار کنند، اما آنها الگوهای بصری متفاوتی به ظرف می دهند. نمونه را همانطور که در نظر گرفته شده در سرو قرار دهید. ظاهر درخشان قطعات منجمد جداگانه در یک کیسه تنها بخشی از چیزی است که آشپز در حال ارزیابی است.

بعد از مخلوط کردن به یک بخش واقعی نگاه کنید. آیا چندین نوار بلند در یک قسمت از سرو جمع می شود یا قطعات به گونه ای توزیع می شوند که آشپزخانه دوست دارد؟ اگر نتیجه نیاز به تنظیم دارد، تغییر خاصی را برای بررسی انتخاب کنید، مانند برش یا نسبت استفاده شده. تغییر هر دو به یکباره تفسیر مقایسه را دشوارتر می کند.

در XMSD، ما می‌پرسیم کدام ویژگی باید برای غذاخوری قابل مشاهده باشد. این ممکن است یک نوار قابل تشخیص در یک پر کردن یا پخش یکنواخت تر از قطعات کوچکتر باشد.

سپس این درخواست می تواند اثر مورد نظر آشپزخانه را در کنار برش پیشنهادی توصیف کند. این مفیدتر از یک درخواست عمومی برای کیفیت بهتر فلفل بدون توضیح در مورد ظرف است.

آماده سازی موفقیت آمیز را با یادداشت های نمونه حفظ کنید. اگر بعداً فلفل از یک فیلینگ به سس منتقل شد، آن را در همان استفاده جدید مرور کنید. نام ماده ممکن است بدون تغییر باشد در حالی که نقش آن در غذا به طور اساسی تغییر می کند. یک نمونه پذیرفته شده مرجعی برای برنامه ارزیابی شده است، نه پیش بینی هر نتیجه دستور العمل ممکن.

نخود سبز پوست کنده به آماده سازی همسان نیاز دارد

جهت‌های نخود سبز-NCHFP نخودهای لطیف را می‌پوشاند که از غلاف‌هایشان جدا شده‌اند. آنها شامل یک-و{3}}-و نیم{4}}دقیقه-آب بلانچ، و به دنبال آن خنک‌سازی، تخلیه و بسته‌بندی می‌شوند. این یک توالی انجماد خانه{7}}خاص است. غلاف نخود خوراکی ورودی جداگانه ای دارد، بنابراین کیسه غلاف نباید دستورالعمل هایی را دریافت کند که صرفاً به این دلیل انتخاب شده است که نام آن شامل نخود فرنگی است.

انتخاب آشپزی نیز ارزش مشخص کردن را دارد. نخود فرنگی که به تنهایی سرو می شود توجه را به قسمت خود جلب می کند. نخود فرنگی موجود در یک ظرف مخلوط، بخشی از تعادل بین مواد می شود. قبل از انتخاب مواردی که در مورد نمونه ثبت کنید، تصمیم بگیرید که کدام موقعیت را ارزیابی می کنید. یک کاسه نخود فرنگی و یک ظرف برنج تمام شده غذا را به یک شکل ارائه نمی کنند.

در یک مخلوط، مقدار اضافه شده را ثبت کنید و بعد از مرحله مخلوط کردن معمولی، سرو را بررسی کنید. اگر فردی مقدار نخود را تغییر دهد در حالی که سایر اجزا را نیز تغییر دهد، نتیجه جدید را نمی توان با اطمینان به یک عنصر نسبت داد. یک سابقه آزمایشی کوتاه می تواند تغییر را شناسایی کرده و مقایسه بعدی را مفید کند.

ظرف سرو بخشی از این مشاهدات است. اگر در آشپزخانه مخلوط را به قاشق تقسیم می‌کند، بیشتر از قاشق اول را از کاسه نگاه کنید. تیم باید بداند که آیا عملکرد معمولی سرویس دهی آن توزیع مورد نظرش را می دهد یا خیر. به جای ترتیب دادن یک نمونه جذاب که هیچ کس نمی تواند در طول سرویس آن را تکرار کند، آنچه را که تحت آن عمل اتفاق می افتد، ثبت کنید.

برای تجاری عرضه می شودمحصول نخود سبز IQF، از دستورالعمل های پیوست آن محصول استفاده کنید. یک مرحله بلانچینگ قبل از انجماد در خانه و یک مرحله پخت و پز در آشپزخانه خدمات غذایی اهداف متفاوتی دارند. آشپز باید بتواند تشخیص دهد که کدام دستورالعمل در مورد ماده ای که اکنون استفاده می شود، از جمله هر دستورالعملی که از بسته اصلی باقی مانده است، اعمال می شود.

یک درخواست برای نمونه دیگر می تواند مشکل را به وضوح نامگذاری کند. خریدار ممکن است بخواهد تعادل بصری متفاوتی در یک مخلوط یا فرم محصول مناسب‌تر با قسمتی که سرو می‌شود داشته باشد. این مکالمه دقیق‌تری نسبت به تغییر ترتیب است، زیرا آزمایش قبلی رضایت‌بخش توصیف شده بود.

شکل و آماده سازی قارچ هر دو مهم هستند

روش قارچ NCHFP بخارپز یا حرارت دادن در چربی را ارائه می دهد. قارچ ها را بر اساس اندازه دسته بندی می کند و باید آن ها را که پهن تر از یک اینچ است برش یا ربع کنند. زمان‌های بخارپز بسته به شکل متفاوت است: پنج دقیقه برای قارچ‌های کامل، سه و نیم دقیقه برای دکمه‌ها یا ربع‌ها و سه دقیقه برای برش‌ها. ورود کامل شامل آماده سازی، خنک سازی و بسته بندی است. جایگزین آن از کره یا مارگارین استفاده می کند و مواد تشکیل دهنده آن بسته را تغییر می دهد.

انتخاب کنید که دستور پخت کدام ویژگی را نشان دهد. یک قطعه کامل ممکن است بخشی قابل مشاهده از یک وعده باشد، در حالی که برش ها را می توان در سس یا تاپینگ ارزیابی کرد. یک عکس نمونه از قارچ کامل به شما نمی گوید که یک محصول ورقه شده پس از توزیع در آن سس چگونه به نظر می رسد. فرمی را که در واقع دستور غذا استفاده می کند، مقایسه کنید.

قارچ را در یک تحقیق تجاری و همچنین برش را نام ببرید. مامحدوده قارچ منجمدشامل انتخاب های مختلف محصول است، بنابراین آشپزخانه باید تشخیص دهد که کدام نمونه نشان دهنده کدام یک است. اگر محصول پیشنهادی حاوی مواد اضافی است، آن اطلاعات را در دستور العمل کار قرار دهید. محصولی که در یک محیط دیگر تهیه شده است نباید بی‌صدا جایگزین یک عنصر ساده در توضیحات خرید شود.

در XMSD، ما می‌پرسیم که قارچ چگونه وارد غذای نهایی می‌شود. آیا آشپز آن را به عنوان یک لایه مشخص اضافه می کند، آن را در یک سس هم می زند یا روی آن قرار می دهد؟ هر استفاده، مشاهدات مختلف را مرتبط می کند. قطعه ای که به خودی خود جذاب به نظر می رسد ممکن است برای توزیعی که دستور پخت خاصی برای دستیابی به آن در نظر گرفته شده است، کمتر مناسب باشد.

غذا را در نقطه ای که سرو می شود بررسی کنید. اگر قرار است برش های قارچ قابل رویت باقی بمانند، پس از آماده سازی و تقسیم بندی معمولی آشپزخانه به قسمت آن نگاه کنید. اگر دستور غذا نیاز به یک عنصر کمتر قابل مشاهده دارد، در عوض آن هدف را ارزیابی کنید. آزمایش باید بر اساس ظرف مورد انتظار باشد، به جای این فرض که قطعات بزرگتر یا دست نخورده تر همیشه ترجیح داده می شوند.

هنگامی که یک کارآزمایی نیاز به تجدید نظر دارد، یک سوال کاربردی را برای نمونه بعدی مشخص کنید. این ممکن است مربوط به برش، مقدار در دستور غذا یا آماده سازی مورد نیاز قبل از افزودن باشد. اطلاعات محصول پذیرفته شده و مشاهدات آشپز را متمایز نگه دارید. تامین کننده آنچه ارائه می شود را شرح می دهد. آشپزخانه نحوه عملکرد آن نمونه در غذای خود را مشخص می کند.

بلانچینگ، خنک کننده و بسته بندی در یک طرح قرار دارند

دانشگاه نیوهمپشایر توضیح می دهد که بلانچ کردن تغییرات آنزیمی را که روی رنگ، طعم و بافت بیشتر سبزیجات منجمد تأثیر می گذارد، کند می کند. زمان بسته به سبزی و اندازه قطعه متفاوت است. راهنمایی آن شامل خنک کردن و تخلیه سریع است و در مورد بارگذاری بیش از حد فریزر هشدار می دهد.

برای سفید کردن آب، UNH زمانی که آب به جوش برگشت شروع به زمان بندی می کند. برای بلانچینگ با بخار، زمان بندی آن بلافاصله پس از قرار گرفتن سبد پر شده در بالای آب جوش و پوشاندن کتری شروع می شود.

NCHFP مواد فریزر را توصیه می‌کند که در برابر بخار رطوبت مقاومت می‌کنند، در دماهای پایین بادوام می‌مانند و به درستی آب بندی می‌شوند. یک ظرف تمیز و خالی به طور خودکار برای استفاده طولانی مدت در فریزر مناسب نیست. مواد در نظر گرفته شده برای انجماد و متناسب با بسته را انتخاب کنید. این منبع ملاحظات مختلفی را برای ظروف سفت، کیسه های فریزر و بسته بندی ها ارائه می دهد.

راهنمای بسته‌بندی-و-برچسب آن، مقادیر وعده‌های غذایی را توصیه می‌کند و جزئیات مفید برچسب را مشخص می‌کند: غذا، فرم، مواد افزودنی، مقدار و تاریخ بسته‌بندی. دستورالعمل‌های بسته‌بندی مواد غذایی را دنبال کنید، از جمله نیازهای فضای بالای آن. این جزئیات یک بسته آماده را زمانی که شخصی که بعداً آن را انتخاب کرده بود شخصی نبود که آن را پر کرده بود، قابل شناسایی نگه می دارد.

UNH برای سبزیجات منجمد که به درستی آماده شده و در دمای 0 درجه فارنهایت یا کمتر نگهداری می شوند، محدوده کیفی هشت-تا-دوازده- ماهه ارائه می دهد. این یک راهنمای کیفیت مشروط است، نه قولی مبنی بر اینکه هر محصول شسته شده برای یک سال بدون تغییر باقی بماند. یک محصول تجاری خریداری‌شده دارای اطلاعات ذخیره‌سازی و ماندگاری{6}}خود است. شرایط مربوطه را به هر راهنمایی که استفاده می کنید پیوست کنید.

برای بررسی آشپزخانهبسته بندی مواد غذایی منجمد{0}}تجاری، یک دسته آماده سازی معمولی را توصیف کنید. چه مقدار از هر عنصر وارد آن دسته می شود و کارکنان چگونه آن را اندازه می گیرند؟

این جزئیات عملی می‌توانند یک بحث درونی-را راهنمایی کنند. چیدمان پیشنهادی باید با کاری که آشپزخانه واقعا انجام می دهد، از جمله نحوه انتخاب مواد مختلف برای دستور العمل های مختلف، مطابقت داشته باشد.

برچسب و دستورالعمل کار نیز باید در جایی که از ماده استفاده می شود قابل خواندن باشد. اگر کارتن در جای دیگری ذخیره می شود، تصمیم بگیرید که چگونه اطلاعات لازم محصول در طول آماده سازی در دسترس باقی بماند. این یک واگذاری عملیاتی برای سازماندهی برای کسب و کار است، به جای این فرض که همه مواد تشکیل دهنده صحیح را از شکل منجمد تشخیص دهند.

یک خانواده می تواند سه ماده غذایی را برای سه وعده غذایی نگه دارد

مثال عملی: یک خانواده فلفل دلمه ای برای پر کردن پخته، نخود پوست کنده برای غذای جانبی و قارچ برای سس دارد. در این موقعیت گویا، آشپز با سه ورودی جداگانه و برش های مورد نیاز دستور پخت شروع می کند. کار حول این انتخاب ها برنامه ریزی شده است نه اینکه ابتدا همه مواد خام را در یک کاسه ترکیب کنیم.

روش ها را بخوانید و قبل از شروع کار را مرتب کنید. آشپز می تواند تصمیم بگیرد که کدام ماده را ابتدا آماده کند و ترتیب انتخابی چگونه با تجهیزات موجود مطابقت دارد. اگر خانواده نتواند هر سه آماده سازی را به راحتی در یک جلسه مدیریت کند، انجام یک کار برنامه ریزی شده کوچکتر ممکن است آسان تر از انجام همه چیز به طور همزمان باشد.

فهرست دستور العمل همچنین به شخص دیگری کمک می کند تا برنامه را درک کند. شخصی که بعداً شام را آماده می کند می تواند ببیند کدام ماده برای پر کردن و کدام برای سس در نظر گرفته شده است. این امر از شروع با دستورالعمل مبهم برای استفاده از سبزیجات، و سپس کشف اینکه شکل موجود با فرم مورد انتظار در دستور غذا متفاوت است، اجتناب می کند.

خانواده ممکن است ترجیح دهند از مواد به طور جداگانه در چندین وعده غذایی استفاده کنند. برای خرید فلفل نیازی نیست که نخود و قارچ را وارد هر ظرفی کنید که از آن استفاده می کند. انعطاف‌پذیر نگه داشتن گزینه‌های غذایی می‌تواند این آماده‌سازی را مفیدتر کند، به‌ویژه زمانی که افراد مختلف در زمان‌های مختلف غذا می‌خورند یا ترکیب‌های متفاوتی را ترجیح می‌دهند.

هنگامی که برنامه تغییر کرد، دستور غذای مناسب دیگری را برای مواد موجود در دست انتخاب کنید. جایگزینی را یادداشت کنید تا آشپز بعدی بداند چه تصمیمی گرفته شده است. این به ویژه زمانی مفید است که یک نفر خرید کند و دیگری غذا را آماده کند. بازسازی یک تغییر کوچک که در آن زمان بدیهی به نظر می‌رسد، می‌تواند چندین روز بعد بازسازی شود.

پس از استفاده از غذا، قسمت هایی را که برای دستور پخت انتخاب کرده اید مرور کنید. آیا مقدار تهیه شده متناسب با غذا بود یا آشپز بارها به بسته دیگری نیاز داشت؟ این مشاهده می تواند جلسه آماده سازی بعدی را بهبود بخشد. اگر همان سس همیشه به دو بسته نیاز دارد، آشپز می تواند آن مقدار را در برنامه آماده سازی و لیست خرید بعدی قرار دهد.

قبل از مقایسه گزینه های خرید، مخلوط را محاسبه کنید

مثال کار شده: یک آشپزخانه مخلوط سبزیجات پخته شده را برای چهل قسمت برنامه ریزی می کند. دستور غذای فرضی شامل 30 گرم فلفل، 25 گرم نخود و 20 گرم قارچ در هر وعده است. در اینجا هر رقم به معنای وزن مواد منجمد ارائه شده است که قبل از مرحله پخت آشپزخانه اندازه گیری شده است. اینها مقادیر دستوری فرضی هستند، نه مشخصات XMSD یا توصیه های غذایی.

با افزودن این سه مقدار، 75 گرم در هر وعده به دست می آید. برای چهل قسمت، کل 3000 گرم یا 3 کیلوگرم است: 1.2 کیلوگرم فلفل، 1 کیلوگرم نخود و 0.8 کیلوگرم قارچ. محاسبه به آشپزخانه می گوید که از هر عنصر به چه چیزی نیاز دارد. وزن پخته شده نهایی یا تعداد وعده ها را از یک دستور غذای غیرمرتبط پیش بینی نمی کند.

نسبت ها نابرابر است. فلفل 40 درصد از وزن مواد تشکیل دهنده را تشکیل می دهد. نخود یک سوم و قارچ بقیه را تشکیل می دهد. مخلوطی با وزن مساوی-از این سه دستور العمل متفاوتی را ارائه می‌دهد. بنابراین، محصولی که صرفاً به عنوان سبزیجات مخلوط توصیف می شود، قبل از اینکه بتواند جایگزین اجزای جداگانه آشپزخانه شود، نیاز به مقایسه دقیق تری دارد.

ترکیب و توضیحات برش یک مخلوط پیشنهادی را با دستور العمل پذیرفته شده مقایسه کنید. اگر آنها متفاوت باشند، خریدار می تواند جایگزین را در یک آزمایش ارزیابی کند یا محصولات جداگانه را حفظ کند. هیچ یک از مسیرها نباید به حدس زدن در مورد مقدار هر جزء یک کیسه بستگی داشته باشد. اطلاعات محصول و آماده سازی واقعی مبنای تصمیم گیری را فراهم می کند.

برای آزمایش، مقدار مورد نظر را وزن کرده و طبق دستورالعمل های قابل اجرا آماده کنید. بیشتر از ظاهر کاسه مخلوط کن ارزیابی کنید: ظرف را با روش معمولی آشپزخانه سرو کنید. اگر آشپز می‌خواهد فلفل یا قارچ دیگری قابل مشاهده باشد، قبل از اینکه چندین قسمت از دستور غذا را با هم تجدید نظر کنید، آن تغییر را شناسایی کنید.

در XMSD، ما از ظرف، مقادیر اجزا و برش های پذیرفته شده برای بررسی محصول بعدی یا سؤال بسته بندی استفاده می کنیم.خدمات غذایی و پذیرایی. ترکیبات جداگانه ممکن است به یک آشپزخانه انعطاف پذیری مفید بدهد، در حالی که دیگری ممکن است بخواهد یک مخلوط تعریف شده را ارزیابی کند. انتخاب زمانی مشخص می شود که خریدار بداند چه چیزی باید در وعده غذایی ظاهر شود و کدام مراحل آماده سازی متعلق به تیم است.

مراجع

• NCHFP: انجماد فلفل دلمه ای یا شیرین
• NCHFP: انجماد نخود سبز
• NCHFP: انجماد قارچ
• NCHFP: ظروف برای انجماد
• NCHFP: بسته بندی و برچسب گذاری مواد غذایی
• UNH Extension: منجمد کردن سبزیجات
• قضاوت عملیاتی XMSD در فرم های محصول، مقایسه دستور العمل ها و مقادیر خرید. هر دو سناریوی برچسب‌گذاری شده گویا هستند. محاسبه مخلوط از وزن‌های فرضی مواد منجمد قبل از پخت و پز آشپزخانه استفاده می‌کند، نه از وعده‌های غذایی یا مشخصات بسته‌های عرضه‌شده.