پیاز سبز در آب: رشد مجدد و ذخیره سازی مشاغل متفاوتی هستند

پایه پیاز سبز ریشه دار می تواند شاخه های سبز بیشتری در آب تولید کند. این یک پروژه کوچک در حال رشد است، نه یک روش ذخیره سازی نامحدود برای دسته ای که برای شام خریداری شده است. ابتدا شغل را انتخاب کنید: پرورش، نگه داشتن یک ماده تازه برای یک وعده غذایی، یا انتخاب یک ماده منجمد برای پخت و پز.

برای پیازهای سبز تازه در نظر گرفته شده برای وعده های غذایی، راهنمایی دانشگاه مینه سوتا ساده است: آنها را در یک کیسه پلاستیکی در یخچال بگذارید و به سرعت از آنها استفاده کنید. آب همچنین در برخی از توصیه‌های ذخیره‌سازی گیاهان- ظاهر می‌شود، اما گیاه و مکان آن اهمیت دارد. دسته گل گشنیز در یخچال با پایه گیاهی روی طاقچه آفتابگیر متفاوت است.

همین مراقبت در مورد کرفس نیز لازم است. یک تاج زنده، ساقه های تازه آماده شده برای سالاد و قطعات یخ زده برای یک غذای پخته شده مواد اولیه متفاوتی هستند. دادن دستور ایستادن در آب به هر سه این سؤالی را که آشپز واقعاً به آن نیاز دارد، مبهم می کند.

با قسمت گیاه و استفاده مورد نظر شروع کنید

قبل از انتخاب روش به آنچه در مقابل شماست نگاه کنید. یک پایه پیاز سفید ریشه دار، یک دسته با برگ های آن و یک کیسه پیاز یخ زده خرد شده اهداف متفاوتی دارند. نام ترکیب رایج به شناسایی یک غذا کمک می کند، اما توصیف کاملی از شرایط یا آماده سازی آن نیست.

راهنمای رشد دانشگاه مینه سوتا در مورد پیازهای خوشه ای، Allium fistulosum، با ساقه های سبز و سفید که پیاز تشکیل نمی دهند، بحث می کند. همچنین یک گیاه متفاوت، پیاز راهپیمایی مصری را پوشش می دهد. این تمایز زمانی مفید است که یک دستورالعمل باغبانی به یک نوع پیاز خاص اشاره دارد. فرض نکنید که نام دستور غذا دقیقاً مواد کاشت را مشخص می کند که در راهنمای رشد توضیح داده شده است.

برای دستور غذا، جزئیات آشپزی معمولی اغلب بیشتر از یک بحث طولانی- نام گیاه اهمیت دارد. آیا آشپز می‌خواهد تکه‌های سبز خرد شده را در یک کاسه، یک پیاز کامل در بشقاب یا تکه‌هایی که در داخل یک فیل گنجانده شده باشد؟ فرم مورد نظر را در نت های غذا قرار دهید. درخواست برای یک دسته می تواند چندین انتظار مختلف را در مورد اینکه کدام قطعات مورد استفاده قرار می گیرد پنهان کند.

در XMSD، یک بحث-در مورد مواد اولیه با همان کاربرد مورد نظر شروع می‌کنیم. مامحدوده پیاز بهاره منجمدمکانی برای شناسایی فرم های کاندیدا فراهم می کند. خریدار هنوز باید ماده پیشنهادی را با دستور غذا وصل کند، از جمله اینکه آیا غذا برای نمایش قطعات قابل تشخیص است یا افزودنی های پراکنده تر.

یک عکس می تواند به این گفتگو کمک کند. به دنبال ویژگی مورد بحث، مانند قطعات سبز و سفید قابل مشاهده باشید. هویت نمونه را در کنار عکس ثبت کنید تا شخص دیگری بداند چه چیزی در نظر گرفته شده است. اطلاعات مربوط به محصول جزئیاتی را که عکس نمی تواند مشخص کند، از جمله دستورالعمل های آماده سازی ارائه شده را ارائه می دهد.

با یک شیشه پایه به عنوان یک پروژه کوچک در حال رشد رفتار کنید

برنامه افزودنی ایالت آیووا نگهداری پایه های سفید پیاز سبز را با ریشه های آنها در آب کم عمق توصیف می کند. توضیح می دهد که ذخایر ذخیره شده محدود است و همچنین انتقال گیاهان به خاک را مورد بحث قرار می دهد. کرفس و نمونه های تاج مربوط به آن برگ های جدیدی تولید می کنند. اینها نمونه هایی از رشد از قسمت های باقی مانده گیاه هستند. راهنما وعده نمی دهد که از هر ضایعات سبزی به اندازه بازار جایگزین شود.

قبل از شروع، دستورالعمل های کامل باغبانی را بخوانید. هدف مشخصی را برای پروژه انتخاب کنید: مشاهده ریشه ها، ثبت رشد برگ یا تصمیم گیری در مورد ادامه دادن به یک ظرف باغ. یادداشت کوتاهی از تاریخ شروع و هویت گیاه، تفسیر مشاهدات بعدی را آسان‌تر می‌کند، به خصوص زمانی که چند نفر در آشپزخانه مشترک هستند.

برای ثبت مشاهده، هر بار از یک دیدگاه استفاده کنید. عکسی که نزدیک لبه گرفته شده و عکس دیگری که از سراسر اتاق گرفته شده است، می تواند باعث شود که تغییر بزرگتر یا کوچکتر از آنچه هست به نظر برسد. اگر اندازه گیری بخشی از فعالیت است، یک نقطه مرجع انتخاب کنید و آن را بیان کنید. این یک رکورد مفیدتر از یک توالی بدون شرح عکس های جذاب است.

یک یادداشت مشاهده ای می تواند دو شاخه خاص را از روی موقعیت آنها در عکس شناسایی کند، سپس آنچه را که در آن تاریخ قابل مشاهده است، توصیف کند. تصویر بعدی باید همان موقعیت ها را نشان دهد. اگر ظرف جابجا شده یا چرخانده شده است، به آن تغییر توجه کنید تا شخصی که عکس‌ها را مقایسه می‌کند، نمای متفاوت را با نتیجه متفاوت اشتباه نگیرد.

اگر علاقه به سمت باغبانی حرکت می کند، از راهنمای رشد{0} محصول برای مرحله بعدی استفاده کنید. UMN پیازچه هایی را توصیف می کند که از بذر یا نشا، با آفتاب کامل و کاشت و مراقبت مناسب رشد می کنند. توصیه های آن در فضای باز به یک محیط باغ می پردازد. آنها دستورالعمل‌های محلول{4} مغذی برای یک سیستم هیدروپونیک خانگی نیستند، و شیشه آشپزخانه جایگزین کاملی برای آن راهنمایی نیست.

این پروژه می تواند جایگاه خاص خود را در جدول زمانی خانوار داشته باشد. ممکن است یک نفر از گرفتن عکس لذت ببرد در حالی که دیگری ترجیح می دهد یادداشت کتبی داشته باشد. روتینی را انتخاب کنید که افراد درگیر بتوانند از آن پیروی کنند.

به مواد غذایی تازه یک برنامه ذخیره و آماده سازی بدهید

راهنمای غذای پیاز سبز{0} UMN توصیه می‌کند قبل از آماده‌سازی، آن را زیر آب روان بشویید. توصیه‌های یخچالی آن مربوط به مواد غذایی است که برای استفاده نگهداری می‌شوند، بنابراین دسته‌ای را در اطراف غذاهایی که می‌خواهید درست کنید مرتب کنید. یک دستور غذا با یک رویه قابل مشاهده و یکی با پیاز خرد شده که در یک ظرف پخته هم زده شده است باید فرم مواد تشکیل دهنده آنها را جداگانه ذکر کند.

دستورالعمل تولید FDA در مورد محصولات خانگی و همچنین مواد غذایی خریداری شده اعمال می شود. توصیه می‌کند دست‌های تمیز و شستشوی{1}}آب جاری، بدون صابون یا مواد شوینده روی محصولات، و دور ریختن غذاهایی که به نظر فاسد می‌رسند. شستشو می تواند باکتری ها را کاهش دهد اما آنها را از بین نمی برد. بنابراین رشد جدید یا ظاهری تازه-برگ جایگزینی برای نگهداری معمولی غذا نیست.

برای محصولاتی که باید در یخچال نگهداری شوند، FDA یک یخچال تمیز در دمای 40 درجه فارنهایت یا کمتر و یک دماسنج برای بررسی دما توصیه می کند. همچنین می‌گوید محصولات از قبل بریده شده یا بسته‌بندی شده خریداری شده را در یخچال نگهداری کنید. اینها ملاحظات نگهداری مواد غذایی-است. آنها یک محیط رشد یا برنامه برداشت برای یک پروژه گیاهی ایجاد نمی کنند.

حالا مواد ذخیره شده را با شام واقعی وصل کنید. بنویسید که مقدار موجود در دستور به معنی دسته خریداری شده است یا قسمت خرد شده آماده. اون مراحل مختلفه اگر دستور غذا با استفاده از قطعات آماده تهیه شده است، هنگام تکرار آن فرم را وزن کرده یا اندازه بگیرید. در غیر این صورت، تغییرات پیرایش ممکن است با تغییر در خود دستور غذا اشتباه گرفته شود.

این به ویژه زمانی مفید است که یک نفر خرید می کند و دیگری آشپزی می کند. لیست خرید می تواند خرید را توصیف کند، در حالی که دستور غذا توضیح می دهد که چه چیزی داخل ظرف می رود. یادداشتی مانند پیاز سبز خرد شده برای پر کردن، به آشپز جهت بیشتری می دهد تا یادآوری شل برای استفاده از پیازها. همچنین بحث جایگزینی پیشنهادی را آسان‌تر می‌کند.

یک ماده منجمد خریداری شده دستورالعمل های خود را به آشپزخانه می آورد. آنها را که به محصول متصل هستند نگه دارید و برای نگهداری و آماده سازی آنها را دنبال کنید. روش استفاده از پیاز تازه را به عنوان مجوز برای سرو محصول منجمد بدون آماده سازی برچسب آن تلقی نکنید. در حالی که فرم ارائه شده کار را تغییر می دهد، ممکن است غذا از همان نام ماده استفاده کند.

روش ذخیره سازی را با ماده نامگذاری شده مطابقت دهید

ایالت یوتا گشنیز را به عنوان برگ گشنیز تازه می شناسد و آن را از دانه گشنیز که به عنوان ادویه استفاده می شود متمایز می کند. راهنمای گیاهی تازه آن، گشنیز را در یخچال نگه می دارد. یکی از گزینه ها این است که دسته را در آب قرار دهید، روی آن را با کیسه پلاستیکی آزاد بپوشانید و در یخچال نگهداری کنید و هر دو روز یکبار آب آن را عوض کنید. این یک ترتیب نگهداری مواد غذایی-است، نه یک دستورالعمل کلی برای اینکه همه گیاهان را در دمای اتاق بگذارید.

ریحان یک استثنا مفید را ارائه می دهد. راهنمای ذخیره سازی باغ{1} خانه UMN، نگهداری ساقه های ریحان را در آب در دمای اتاق توضیح می دهد. زمان نگهداری آن تخمینی است و توصیه های خاص ریحان باید به ریحان متصل بماند. عکس چند دسته سبز در عینک نشان نمی دهد که شرایط یکسان برای هر کدام مناسب است.

گیاه موجود در برنامه غذایی را نام ببرید. برگ گشنیز، دانه گشنیز و ریحان به درخواست‌های مختلف دستور پخت پاسخ می‌دهند، حتی زمانی که یک خریدار سعی می‌کند یک جایگزین راحت انجام دهد. اگر یک ماده در دسترس نیست، انتخاب کنید که ظرف را عوض کنید یا یک جایگزین عمدی ایجاد کنید. اجازه ندهید تصمیم ذخیره سازی در سکوت به تغییر چاشنی تبدیل شود.

مقدار و شکل نیز باید مشخص باشد. یک دستور غذا ممکن است برگ، سبزی خرد شده یا مخلوط آماده شده حاوی مواد دیگر را مشخص کند. توضیحات را با مقدار نگه دارید.

یک قاشق از مخلوط آماده شده به طور خودکار همان ورودی مواد یک قاشق برگ های شل نیست، زیرا ممکن است بخشی از آن قاشق چیز دیگری باشد.

برای یک آشپزخانه مشترک، روش مربوطه را در جایی قرار دهید که فرد نگهدارنده غذا بتواند آن را پیدا کند. یک یادداشت کوتاه با نام گذاری گیاه و پیوند دادن آن با راهنمایی مناسب، مفیدتر از چندین دستورالعمل رقیب در مورد آب است. همچنین هنگامی که شخصی از این ماده در وعده غذایی دیگر استفاده می کند، تغییر برنامه قابل مشاهده است.

کرفس برای یک غذای پخته کار متفاوتی با ساقه ترد دارد

مرکز ملی نگهداری غذای خانگی توضیح می‌دهد که کرفس وقتی منجمد می‌شود تردی خود را از دست می‌دهد و محصول منجمد{0}} خانه خود را به سمت غذاهای پخته هدایت می‌کند. ورود کامل آن یک روش آماده سازی خاص را می دهد. این تمایز به آشپز کمک می‌کند تا برای استفاده از کرفس-در خانه استفاده کند. دستورالعمل های آشپزی را برای هر محصول تجاری منجمد ارائه نمی دهد.

به این فکر کنید که کرفس در کجای غذا ظاهر می شود. چوب خام ارائه شده برای غوطه وری به عنوان آن چوب ارزیابی می شود. کرفس اضافه شده به یک سوپ، یک سس یا یک پر کردن در غذای تمام شده ارزیابی می شود. به جای اینکه هر فرم محصولی را برای ایجاد تجربه غذایی مشابه بخواهید، با برنامه ای که در واقع برنامه ریزی می کنید، شروع کنید.

مامحدوده کرفس منجمدمی تواند به شناسایی یک عنصر تجاری برای بررسی برای استفاده پخته کمک کند. قبل از آزمایش، برش پیشنهادی و هویت محصول را ثبت کنید. توضیحات باید غذا و همچنین برش را مشخص کند، با جزئیات کافی برای تشخیص ساقه خرد شده از سایر محصولات کرفس.

در XMSD، از آشپز می‌پرسیم که کرفس کجا باید قابل توجه باشد. در پر کردن، این سوال ممکن است مربوط به این باشد که آیا تکه‌ها برای سرو غذا مناسب هستند و زمانی که غذا تقسیم می‌شوند، توزیع می‌شوند. در یک سوپ، آشپزخانه ممکن است قطعات قابل رویت را در کاسه بخواهد. مشاهده ترجیحی به جای یک بیانیه کلی که برش های ریزتر یا بزرگتر همیشه بهتر است، از ظرف پیروی می کند.

ماده پیشنهادی در دستور غذا را امتحان کنید و رکورد آماده سازی را حفظ کنید. اگر غذا با ملاقه یا قاشق تقسیم می شود، هنگام ارزیابی سرو غذا از آن ظرف استفاده کنید. این به تیم اجازه می‌دهد در مورد غذایی که در واقع جلوی یک غذاخوری می‌گذارد قضاوت کند. چیدمان قطعات به صورت جداگانه برای یک عکس به یک سوال متفاوت پاسخ می دهد.

هنگام بررسی یک نمونه، آنچه را که تامین کننده توضیح داده است از آنچه آشپزخانه مشاهده می کند، متمایز کنید. توضیحات ارائه شده، نامزد را شناسایی می کند. آزمایش دستور پخت مشخص می کند که آیا آشپزخانه آن را در آن ظرف دوست دارد یا خیر. یک برگه پذیرش واضح این دو رکورد را با هم می آورد. می تواند ماده انتخابی و آماده سازی مورد استفاده را بدون اختراع نتیجه تضمین شده در هر دستور غذا نامگذاری کند.

قبل از برنامه ریزی اضافی، یک خرید خانگی را به وعده های غذایی اختصاص دهید

مثال عملی: یک خانواده قصد دارد یک فیل پخته و یک رویه سوپ جداگانه درست کند. در این طرح گویا، دستور پخت به ترتیب به 60 گرم و 20 گرم پیاز سبز تازه آماده شده نیاز دارد. آشپز 100 گرم از همان فرم آماده را در دسترس دارد. دو وعده غذایی 80 گرم را تشکیل می دهند، و 20 گرم را برای استفاده دیگر تحت راهنمای ذخیره سازی مربوطه باقی می گذارد.

اینها ورودی‌های دستور غذا هستند، نه مقادیر پیشنهادی غذایی. محاسبه پس از آماده سازی شروع می شود. اگر مقدار خرید به صورت دسته‌ای خرد نشده ثبت شود، آشپز نمی‌تواند آن را مستقیماً از مقدار آماده شده کم کند، بدون اینکه ابتدا مشخص کند چه مقدار از مواد قابل استفاده را فراهم می‌کند. شفاف نگه داشتن مراحل مانع از پنهان کردن یک خرید به ظاهر سخاوتمندانه در دستور غذا می شود.

تصمیم بعدی مربوط به وعده غذایی است، نه صرفاً باقیمانده آن. آشپز می تواند دستور العمل مناسب دیگری را انتخاب کند که از قسمت موجود استفاده می کند یا یک غذای برنامه ریزی شده را عمداً تنظیم کند. مقدار جدید را در آن دستور غذا بنویسید تا شخص دیگری بتواند تصمیم را تکرار کند. اضافه کردن کمی اضافی بر اساس عادت، هیچ مبنای روشنی برای لیست خرید بعدی نمی دهد.

ممکن است چند پایگاه مناسب برای پروژه مشاهده جداگانه کنار گذاشته شود. دو وعده غذایی برنامه ریزی شده هنوز مواد تشکیل دهنده خود را از مواد غذایی در دسترس دارند. این باعث می شود که تقسیم وظایف به راحتی قابل درک باشد: یادداشت های دستور غذا از شام پشتیبانی می کنند، در حالی که یادداشت های پروژه یک فعالیت را با مواد اولیه خاص خود توصیف می کنند.

اگر شخص دیگری غذای دوم را بپزد، یادداشت باید مشخص کند که کدام قسمت برای آن رزرو شده است. سپس خانواده می‌توانند بررسی کنند که آیا طرح اولیه کار می‌کرد: آیا مقدار رویه برای کاسه‌های سرو شده مناسب بود و آیا پر کردن از مقدار مورد نظر استفاده می‌کرد؟ این مشاهدات می تواند طرح دستور بعدی را بدون ادعای اینکه پروژه برداشت خاصی را ارائه کرده است، بهبود بخشد.

قبل از انتخاب بسته، مواد تشکیل دهنده فیلینگ پخته شده را محاسبه کنید

مثال کارکرده: یک آشپزخانه برای 48 قسمت، از 12 گرم پیاز منجمد و 18 گرم کرفس منجمد عرضه شده برای 48 قسمت استفاده می کند. هر دو مقدار به وزن مواد اولیه قبل از مرحله پخت آشپزخانه اشاره دارد. آنها با هم 30 گرم در هر وعده یا 1440 گرم برای دسته می دهند: 576 گرم پیاز و 864 گرم کرفس.

دو ماده باید در محاسبه جدا باقی بمانند. اگر بسته های فرضی 500 گرمی برای هر کدام موجود باشد، آشپزخانه به دو بسته پیاز و دو بسته کرفس نیاز دارد. پس از تخصیص این دسته، 424 گرم پیاز و 136 گرم کرفس باقی می‌ماند، برای 560 گرم باقیمانده. این بسته های فرضی حسابی را نشان می دهند. آنها بیانیه ای از اندازه بسته های موجود XMSD نیستند.

ترتیب مورد نظر را مورد بحث قرار دهیدخدمات غذایی و پذیراییگردش کار در نظر 1.44 کیلوگرم ترکیب شده برای دستور غذا مفید است، اما به این معنی نیست که یکی از مواد می تواند کمبود دیگری را پوشش دهد. همچنین وزن پر کردن پخته شده را زمانی که تمام مواد دیگر و مراحل آماده سازی آن گنجانده شده است، پیش بینی نمی کند.

برای یکبحث بسته بندی، الزامات جزء و فرکانس این آماده سازی را بیاورید. در غذای دیگری ممکن است از کرفس بدون پیاز استفاده شود، بنابراین منوی وسیع‌تر آشپزخانه هنگام در نظر گرفتن نحوه بسته‌بندی مواد مهم است. قبل از تصمیم گیری در مورد اینکه کدام ترتیب مناسب کار است، یک پیشنهاد واقعی را با الزامات بیان شده مقایسه کنید.

اگر زمان آماده سازی بر خرید تأثیر می گذارد، تصمیم بگیرید که مقایسه شامل چه مواردی می شود. یک تیم ممکن است مواد را وزن کند، در حالی که گروهی دیگر کل کار را از طریق پر کردن و پاک کردن محل کار ثبت می کند. این اندازه گیری ها به سوالات مختلفی پاسخ می دهند. از نقاط شروع و پایان یکسان برای جایگزین های مورد مقایسه استفاده کنید و مقدار آماده شده را در کنار زمان ثبت کنید. یک آزمایش کوچک سریعتر به خودی خود زمان مورد نیاز برای تمام 48 قسمت را تعیین نمی کند.

آشپز همچنین می تواند دو مشاهدات را که به راحتی با هم اشتباه گرفته می شوند از هم جدا کند: راحتی کار با مواد تهیه شده و کیفیت پر کردن کامل. هر کدام را با شرایط خاص خود ضبط کنید. این امکان یک انتخاب عملی را زمانی فراهم می کند که یک پروپوزال از یک جهت عملکرد خوبی داشته باشد، اما از نظر دیگر نیاز به تعدیل دارد.

در XMSD، فرم های محصول، استفاده پخته شده برنامه ریزی شده و مقادیر اجزا را با هم مرور می کنیم. اگر آشپزخانه یکی از برش‌ها یا نحوه ورود مواد تشکیل دهنده را تغییر داد، قبل از تکرار خرید، این تغییر را با دستور غذا ارزیابی کنید. نتیجه مفید انتخاب مواد تشکیل دهنده تعریف شده و یک رکورد آماده سازی واضح است که آشپز بعدی می تواند دنبال کند.

مراجع

• ایالت آیووا: رشد از ضایعات آشپزخانه
• UMN: رشد پیازچه
• UMN: پیاز سبز
• FDA: انتخاب و ارائه محصول ایمن
• ایالت یوتا: گشنیز
• UMN: انبار سبزیجات در باغ خانه
• NCHFP: انجماد کرفس
• قضاوت عملیاتی XMSD در مورد هویت مواد تشکیل دهنده، تخصیص دستور العمل و مقایسه نمونه. هر دو نمونه برچسب‌گذاری شده فرضی هستند: محاسبه خانگی از پیاز تازه آماده شده استفاده می‌کند، و محاسبه آشپزخانه از مواد منجمد عرضه شده قبل از پخت و پز استفاده می‌کند. مقادیر و بسته های فرضی توصیه های غذایی یا مشخصات XMSD نیستند.