شیر، کدو حلوایی و ریزش مو: درک ادعاهای غذایی

شیر و کدو مومی می‌توانند بخشی از وعده‌های غذایی معمولی باشند، اما هیچکدام یک درمان ثابت برای ریزش مو نیستند. شیر می تواند به پروتئین و سایر مواد مغذی کمک کند. کدو موم یک جزء گیاهی دارد. تبدیل این نقش های غذایی به وعده موهای ضخیم تر، یا تجویز دو لیوان شیر در روز برای رشد مجدد، فراتر از آن چیزی است که اطلاعات تغذیه نشان می دهد.

زمانی که فردی انرژی کافی یا مواد مغذی خاصی دریافت نمی کند، رژیم غذایی می تواند اهمیت داشته باشد. آکادمی پوست آمریکا اشاره می کند که پروتئین یا آهن ناکافی و خوردن کالری بسیار کم می تواند به ریزش مو کمک کند. با این حال، ریزش مو نیز دلایلی دارد که تغییر وعده صبحانه برطرف نمی شود. اگر تغییر شما را نگران می کند، یک ارزیابی پزشکی ترتیب دهید و توضیح دهید که چه چیزی در سلامت، وعده های غذایی و موهای شما تغییر کرده است.

رویکرد مفید این است که وعده‌های غذایی کافی و متنوع داشته باشید، بررسی کنید که غذاهای انتخابی شما واقعاً چه چیزی را ارائه می‌دهند، و با توصیه‌های مناسب، کمبودهای شناسایی شده را برطرف کنید. شیر یکی از مواد احتمالی در این الگو است. کدو مومی را می توان به دلیل طعم و بافت آن در یک ظرف استفاده کرد. هیچکدام برای داشتن جایی در آشپزخانه نیازی به ادعای رشد مو- ندارند.

متوجه شوید که چه نوع تغییری را مشاهده می کنید

NHS بیماری، استرس، کاهش وزن و کمبود آهن را از جمله دلایل احتمالی ریزش موی موقت ذکر می کند، در حالی که برخی از الگوها در خانواده ها وجود دارد. توصیه می کند در صورت نگرانی به پزشک عمومی مراجعه کنید. این توصیه مفید است زیرا تغییرات ظاهری مشابه-می‌تواند توضیحات متفاوتی داشته باشد و قدم بعدی درست به دنبال علت است.

قبل از قرار ملاقات، توجه داشته باشید که اولین بار چه زمانی متوجه این تغییر شدید و اینکه آیا به طور ناگهانی یا تدریجی ظاهر شد. آن را به زبان ساده توصیف کنید: جدا شدن پهن تر، یک تکه خاص، رشته های کوتاه تر شکسته یا موهای بیشتر از حد معمول هنگام شستشو. اطلاعاتی در مورد بیماری های اخیر، تغییرات وزن، داروها و مکمل ها بیاورید. یک گزارش واقعی کوتاه مفیدتر از رسیدن به تشخیص مبتنی بر یک مقاله غذایی است.

AAD توضیح می دهد که یک متخصص پوست از شرح حال و معاینه برای بررسی ریزش مو استفاده می کند. زمانی که مشکوک به یک بیماری، کمبود یا علت زمینه‌ای دیگر باشد، ممکن است آزمایش‌های بیشتر مناسب باشد. این بدان معنا نیست که همه افراد به آزمایش خون یکسان نیاز دارند. پزشک تصمیم می گیرد که در شرایط آن شخص به کدام سؤالات پاسخ داده شود.

صرفاً برای آزمایش یک نظریه در مورد شیر، از تغییر چند چیز به طور همزمان خودداری کنید. اگر لبنیات را حذف کنید، وعده های غذایی خود را حذف کنید و یک مکمل را در همان هفته شروع کنید، توصیف مصرف معمولی خود یا تشخیص اینکه چه چیزی منجر به یک علامت شده است دشوار می شود. تغییراتی را که قبلاً رخ داده است را یادداشت کنید و قبل از محدودتر کردن رژیم، درباره محدودیت های برنامه ریزی شده صحبت کنید.

نگرانی های مو نیز می تواند بر اعتماد به نفس تأثیر بگذارد. اگر این تغییر باعث ناراحتی شما یا تغییر در نحوه تغذیه شما شده است، به پزشک اطلاع دهید. NHS تشخیص می دهد که پریشانی به عنوان بخشی از بحث، در کنار علل احتمالی و گزینه های درمانی، مستحق حمایت است.

شیر را به عنوان غذا، با یک وعده غذایی مشخص بخوانید

یک لیوان شیر توصیفی آشناست، اما لیوان ها در اندازه های مختلف هستند. محاسبه پروتئین به مقدار واقعی ریخته شده و مبنای استفاده شده روی برچسب نیاز دارد. اگر برچسب مواد مغذی در هر 100 میلی لیتر می دهد، در حجم تقسیم بر 100 ضرب کنید. اگر در هر وعده مواد مغذی می دهد، ابتدا اندازه سروینگ اعلام شده را بررسی کنید.

مقایسه FDA بین شیر و جایگزین‌های گیاهی{0}} توضیح می‌دهد که محتوای مواد مغذی با منبع گیاهی، فرآوری و مواد افزوده شده متفاوت است. توصیه می‌کند برچسب حقایق تغذیه‌ای، از جمله پروتئین و مواد مغذی مانند کلسیم و ویتامین D را بخوانید. رنگ مشابه یا استفاده در قهوه اطلاعات کمی در مورد این مقادیر می‌دهد.

این به ویژه در هنگام جایگزینی یک ماده معمولی مهم است. ممکن است شخصی از یک نوشیدنی فقط برای پاشیدن چای استفاده کند، در حالی که فرد دیگری مقدار قابل توجهی را در غلات یا صبحانه آماده استفاده کند. اثر تغذیه ای تغییر محصولات با مقدار مصرف متفاوت است. قبل از تصمیم گیری در مورد اهمیت این تفاوت برای وعده غذایی، این مقدار را یادداشت کنید.

بقیه صبحانه را نیز در نظر بگیرید. غلات، ماست، تخم مرغ، لوبیا یا سایر غذاهای آشنا می توانند سهم کلی غذا را تغییر دهند. سوال عملی این است که الگوی کامل در طول روز چه چیزی را ارائه می دهد. راهنمای ما بهترکیب غلات، شیر و میوه در صبحانهجزئیات بیشتری در مورد ترکیب های روزمره و مقایسه برچسب ها ارائه می دهد.

محصولی را انتخاب کنید که بتوانید راحت و مداوم از آن استفاده کنید. خرید یک کارتن بزرگ به دلیل اینکه برچسب آن جذاب به نظر می رسد، اگر آن را دوست نداشته باشید و آن را بدون استفاده رها کنید، نتیجه کمی دارد. طعم، مناسب بودن رژیم غذایی، در دسترس بودن و نحوه عملکرد آن در وعده غذایی معمولی شما همه در تصمیم گیری هستند.

مثال کار شده: حجم مساوی، مقادیر مختلف پروتئین

دو برچسب فرضی نوشیدنی را تصور کنید. نوشیدنی A شامل 3.4 گرم پروتئین در 100 میلی لیتر است، در حالی که نوشیدنی B 1.0 گرم در هر 100 میلی لیتر را فهرست می کند. برای این مثال، سروینگ 250 میلی لیتر از هر دو نوشیدنی است. این مقادیر برچسب اختراع شده محاسبه را نشان می دهد. آنها مشخصات برندهای خاص یا مقدار توصیه شده روزانه شیر نیستند.

نوشیدنی A 3.4 × 2.5 است که برابر با 8.5 گرم پروتئین است. نوشیدنی B 1.0 × 2.5 است که معادل 2.5 گرم است. تفاوت در آن حجم 6.0 گرم است. مقایسه بین یک لیوان کوچک از یکی و یک لیوان بزرگ از دیگری به سؤال متفاوتی پاسخ می دهد، بنابراین حجم ها را در محاسبه مشاهده کنید.

تصمیم بعدی مربوط به هدف نوشیدنی در رژیم غذایی فرد است. اگر جایگزین ماده‌ای باشد که به طور منظم پروتئین تولید می‌کند، تفاوت اطلاعات مفیدی است. اگر غذای دیگری این نقش را تامین کند، فرد ممکن است به دلایل طعم، آلرژی یا ترجیحات رژیم غذایی متفاوتی را انتخاب کند. قبل از انتخاب نهایی، سایر مواد مغذی و مواد تشکیل دهنده مرتبط را بررسی کنید.

برای یک دستور غذای مخلوط، هر یک از مواد را جداگانه محاسبه کنید و بر تعداد واقعی قسمت ها تقسیم کنید. ارزش پروتئین یک نوشیدنی به جای کل غذا، سهم آن را در دستور غذا توضیح می دهد. هم زدن آن در یک دسته بزرگ، هر کاسه ای را معادل یک لیوان پر نمی کند.

نتیجه در اینجا مقایسه مواد غذایی است. هیچ تبدیلی از 6.0 گرم پروتئین اضافی در یک نوشیدنی به مقدار پیش بینی شده رشد مجدد مو وجود ندارد. نیاز شخصی به پروتئین باید از نیازهای تغذیه ای و شرایط بالینی فرد پیروی کند.

کدو مومی چه کمکی می کند

USDA FoodData Central کدو موم خام را که در آن رکورد به عنوان خربزه نگهدارنده چینی نیز توصیف شده است، با 13 کیلو کالری و 0.4 گرم پروتئین در هر 100 گرم فهرست می کند. محتوای آب ذکر شده آن 96.1 گرم در 100 گرم است. این مقادیر به جای یک سوپ آماده یا مشخصات محصول تجاری، غذای خام خوراکی را در یک پایگاه داده مرجع توصیف می کنند.

بر این اساس، 200 گرم کدو موم خوراکی خام حدود 26 کیلو کالری و 0.8 گرم پروتئین دارد. بنابراین سهم پروتئین بسیار متفاوت از نمونه های نوشیدنی فرضی است. افزایش مقدار کدو در یک سوپ عمدتاً مقدار آن سبزی را در دستور غذا تغییر می دهد. سوپ را به خودی خود به یک منبع پروتئین قابل توجه تبدیل نمی کند.

سایر مواد را بشمارید. سوپ تهیه شده با توفو، لوبیا، تخم مرغ، ماهی یا گوشت ترکیبی متفاوت از کدوی پخته شده در آب ساده خواهد داشت. شیر، روغن، آب گوشت و سس ها نیز دستور پخت کامل را تغییر می دهند. از داده ها برای مواد تشکیل دهنده و فرم های استفاده شده استفاده کنید، سپس تعداد وعده های نهایی را در نظر بگیرید.

آماده سازی اساس مقایسه را تغییر می دهد. وزن ماده خام برای ثبت آنچه در تابه ریخته می شود مفید است. وزن سرو پخته شده آنچه را که بیرون آمد توصیف می کند. مایع اضافه شده، تبخیر و هر مایع آشپزی دور ریخته شده می تواند بر وزن نهایی تأثیر بگذارد. به جای کپی کردن مقدار خام در هر 100 گرم در یک کاسه سوپ تمام شده، این اندازه ها را جدا نگه دارید.

در آشپزخانه کدو را بر اساس ظرفی که می خواهید درست کنید ارزیابی کنید. تصمیم بگیرید که در هر قسمت چه مقدار سبزی باید ظاهر شود، تکه ها چقدر بزرگ باشند و هنگام سرو چه حسی داشته باشند. اینها دلایل مشخصی برای انتخاب و تهیه آن هستند. ادعایی در مورد تغذیه مو هیچ اطلاعات مفیدی به تصمیم آشپزی اضافه نمی کند.

کل وعده غذایی را در نظر داشته باشید

راهنمای رژیم غذایی متعادل{0}}NHS انواع غذاها را در گروه‌های اصلی غذایی، از جمله غذاهای نشاسته‌ای، میوه و سبزیجات، غذاهای پروتئینی، و لبنیات یا جایگزین‌های مناسب توصیف می‌کند. یک الگوی غذایی عملی به غذاهای مختلف مشاغل متفاوتی می دهد. تلاش برای تهیه یک منبع سبزیجات برای هر ماده مغذی معمولاً برنامه ریزی منو را سخت تر می کند.

برای ناهار سوپ، جزء سبزیجات، یک غذای پروتئینی مناسب و هر چیز دیگری که غذا را برای فرد مصرف کننده کامل می کند، مشخص کنید. همین رویکرد با یک ظرف برنج یا یک کاسه صبحانه کار می کند. شما می توانید به جای ایجاد یک منوی جداگانه در اطراف محصولی که برای مو مفید است، غذاهای آشنا را تطبیق دهید.

اگر کم اشتهایی، برنامه شلوغ یا محدودیت وعده های غذایی شما را کاهش داده است، این الگو را برای یک پزشک یا متخصص تغذیه توضیح دهید. آنچه را که واقعا می خورید، از جمله وعده های غذایی حذف شده یا ناتمام رها شده را یادداشت کنید.

غذاهای پروتئین گیاهی گزینه های بیشتری را در جایی که با رژیم غذایی فرد تناسب دارند ارائه می دهند. به عنوان مثال،اطلاعات پروتئین و سهم اداممی تواند به توضیح نقش آن در یک وعده غذایی کمک کند. آلرژی به سویا، دستورالعمل های آماده سازی غذا و بقیه منو هنوز مهم هستند. مواد تشکیل دهنده را برای یک هدف غذایی و آشپزی روشن انتخاب کنید.

بهتر است ابتدا یک وعده غذایی قابل اعتماد را بهبود بخشید. مواد را در دسترس قرار دهید، قسمتی را که معمولاً تمام می‌کنید انتخاب کنید و یک جایگزین قابل اجرا برای یک روز پرمشغله نگه دارید. این موضوع به بحث رژیم چیزی مشخص می‌دهد تا روی آن بسازید، بدون اینکه قولی در مورد سرعت یا میزان تغییر مو داشته باشید.

عدم تحمل لاکتوز و حساسیت به شیر نیاز به انتخاب های متفاوتی دارد

NIDDK توضیح می دهد که تحمل لاکتوز متفاوت است. برخی افراد می‌توانند از مقادیر کمتری شیر همراه با غذا استفاده کنند، در حالی که محصولات لبنی بدون لاکتوز یا لاکتوز{2} کاهش یافته می‌توانند به کاهش مصرف لاکتوز کمک کنند. هدف، مدیریت علائم با حفظ تغذیه کافی، از جمله کلسیم و ویتامین D است. در صورتی که انتخاب ها محدود شوند، یک پزشک بالینی یا متخصص تغذیه می تواند کمک کند.

آلرژی به شیر یک موضوع جداگانه در مورد پروتئین های شیر است. بیمارستان های دانشگاه کمبریج این آلرژی را از مشکل هضم لاکتوز، قند موجود در شیر، متمایز می کند. کسی که حساسیت به شیرش مستلزم پرهیز از پروتئین شیر گاو است، هنوز هم باید از شیر گاو بدون لاکتوز پرهیز شود. هنگام انتخاب جایگزین از توصیه های فرد در مورد آلرژی استفاده کنید.

در فروشگاه، از فهرست مواد تشکیل دهنده برای شناسایی محتوای یک محصول و پانل تغذیه برای مقایسه سهم آن استفاده کنید. هر بار که محصول را عوض می کنید، بسته واقعی را بررسی کنید.

در یک آشپزخانه مشترک، محصول انتخابی را پس از باز شدن قابل شناسایی نگه دارید. اگر کارکنان چندین نوشیدنی را در پارچ های مشابه بریزند، اطلاعات برچسب اصلی می تواند در نقطه ای که نوشیدنی سرو می شود از بین برود. از روش های شناسایی و آلرژی مورد توافق آشپزخانه استفاده کنید تا گزینه صحیح به دست فرد مورد نظر برسد.

همین اصل در مورد سوپ نیز صدق می کند. یک نام مبتنی بر سبزیجات-به غذاخوری نمی‌گوید که آیا دستور غذا شامل شیر، خامه، کره یا شیر-حاوی مواد اولیه است. رکورد مواد تشکیل دهنده را با دستور پخت فعلی نگه دارید و زمانی که یک ماده تغییر می کند آن را به روز کنید.

قبل از افزودن مکمل ها، آنها را بررسی کنید

بیوتین اغلب برای مو، پوست و ناخن به بازار عرضه می شود. دفتر مکمل های غذایی NIH می گوید که اکثر مردم به اندازه کافی از غذا به دست می آورند و کمبود بیوتین در ایالات متحده بسیار نادر است. همچنین از ادعاهای آرایشی گسترده ای که برای مکمل های بیوتین ارائه شده است، پشتیبانی علمی کمی گزارش می کند.

مکمل‌های بیوتین می‌توانند با برخی آزمایش‌های آزمایشگاهی از جمله آزمایش‌های هورمونی خاص تداخل ایجاد کنند. قبل از انجام آزمایش به پزشک و تیم آزمایشگاهی خود در مورد مکمل ها بگویید و توصیه های آنها را در مورد کارهایی که باید انجام دهید دنبال کنید. ممکن است یک بازه توقف انتخاب شده توسط خود- برای آزمایش و محصول مربوطه نامناسب باشد.

برای بررسی مکمل، ظروف یا عکس های واضح از برچسب آنها را بیاورید. شامل مولتی ویتامین ها، مواد مغذی فردی و محصولاتی باشد که برای مو یا سلامت عمومی فروخته می شود. توجه داشته باشید که چقدر و چند بار مصرف می کنید. ممکن است چندین محصول حاوی یک عنصر باشند، بنابراین تنها با نگاه کردن به جدیدترین خرید، می‌توانید کل آن را از دست بدهید.

AAD هشدار می دهد که مصرف بیش از حد برخی از مواد مغذی از جمله سلنیوم و ویتامین های A و E با ریزش مو مرتبط است. راهنمای درمانی آن از رفع کمبودهای شناسایی شده با مشاوره حرفه ای مناسب پشتیبانی می کند. مصرف بیشتر یک ماده مغذی به طور خودکار استراتژی بهتری نیست، زمانی که مصرف کافی باشد.

تمایز بین کمبود مواد مغذی و ادعای بازاریابی را روشن نگه دارید. پزشک ممکن است پس از ارزیابی کمبود، درمان خاصی را توصیه کند. این تصمیم به محصول یک هدف تعریف شده و یک برنامه بازبینی می دهد. یک وعده کلی روی یک بطری اطلاعات بسیار کمتری در مورد نیاز فرد به آن می دهد.

مثال عملی: خرید کدو برای چهارده قسمت

یک آشپزخانه فرضی را در نظر بگیرید که 14 قسمت را آماده می کند که هر کدام به 150 گرم کدو خوراکی خام قبل از پختن نیاز دارند. مقدار خوراکی مورد نیاز 2100 گرم یا 2.1 کیلوگرم است. در یک آزمایش، یک قطعه کامل 3.0 کیلوگرمی پس از اینکه آشپزخانه پوست، دانه‌ها و هر قسمت دیگری را که از آن استفاده نمی‌کند جدا کرد، 2.1 کیلوگرم حاصل می‌شود. این یک بازده آماده سازی 70٪ است.

با استفاده از آن نتیجه آزمایشی، کل خرید چهارده قسمت را با وزن ماده خام اعلام شده ارائه می دهد. آشپز هم وزن کل و هم وزن آماده شده را ثبت می کند. این باعث می شود محاسبه تکرار شود و نشان می دهد که شکل قسمت به چه چیزی اشاره دارد.

حال فرض کنید یک آزمایش فرضی دیگر از یک خرید 3.0 کیلوگرمی، 2.4 کیلوگرم قطعه خوراکی به دست آورد. عملکرد 80 درصد است، برای شانزده قسمت خام 150 گرمی کافی است. تفاوت دو قسمت از همان وزن خریداری شده است. عملکرد واقعی می تواند متفاوت باشد، بنابراین آشپزخانه باید قبل از استفاده از یک رقم برای سفارش، مواد تشکیل دهنده و روش آماده سازی خود را اندازه گیری کند.

آشپزی در مرحله بعدی است. دستور پخت تمام شده را به طور جداگانه وزن کنید یا ارزیابی کنید، از جمله مواد اضافه شده و مایعات. هیچکدام-نتیجه بازده خام وزن یا بافت نهایی ظرف پخته شده را پیش بینی نمی کند. اگر منو به وزن قسمت پخته نیاز دارد، این به یک آزمایش پخته نیاز دارد.

در XMSD، ما این تمایز را هنگام بحث اعمال می کنیمفرم های سبزیجات منجمد برای استفاده در آشپزخانه. برش، روش تهیه و سرو تمام شده باید با هم در نظر گرفته شوند. یک ماده آماده ممکن است کار پیرایش را کاهش دهد، اما مقایسه مفید همچنان به دنبال این است که آشپزخانه چه چیزی را سرو می کند و چقدر می تواند استفاده کند.

اندازه های بسته را در اطراف دسته انتخاب کنید

بسته ای که به ازای هر کیلوگرم مقرون به صرفه به نظر می رسد می تواند ناخوشایند باشد اگر آشپزخانه به طور منظم فقط به بخشی از آن نیاز داشته باشد. با مقدار استفاده شده در یک دسته معمولی و نحوه استفاده از مواد باقیمانده شروع کنید. آن را با اندازه بسته داخلی، فضای ذخیره سازی موجود و تعداد دفعات سرویس مقایسه کنید.

ترجیح ما بحث در مورد الف استچیدمان بسته بندیپس از مشخص شدن شرایط آماده سازی آشپزخانه ای که از یک بسته کامل در یک زمان استفاده می کند، جریان کاری متفاوتی با اندازه گیری چندین دسته کوچک دارد. انتخاب بسته بندی باید از روال واقعی پشتیبانی کند و دستورالعمل های شناسایی و جابجایی محصول را حفظ کند.

برای آزمایش، رکورد آماده سازی را به اندازه کافی کوتاه نگه دارید تا تکرار شود: فرم محصول، وزن ورودی، روش، مقدار قابل استفاده نهایی و نتیجه قسمت. در زمان سرویس یادداشتی در مورد بافت اضافه کنید. اگر یک دستور غذا تغییر کرد، به جای اینکه فرض کنید نتیجه قبلی همچنان اعمال می شود، قسمت هایی از آزمایش را که تحت تأثیر آن تغییر قرار گرفته است، تکرار کنید.

    A خلاصه مواد غذایی سرویس غذامی تواند این جزئیات را برای خرید و کارکنان آشپزخانه جمع کند. ظرف مورد نظر و شرایط دریافت و پخت را شرح دهید. این برای انتخاب یک ماده گیاهی مفیدتر از یک توصیف کلی سلامتی است.

غذا را با خیال راحت تهیه کنید و آن را دقیق توصیف کنید

راهنمای ایمنی غذای خانگی FDA{0}}شستشوی محصولات تازه را در زیر آب جاری توصیه می‌کند، از جمله محصولاتی که پوست آن‌ها جدا می‌شود. ظروف و سطوح را تمیز نگه دارید و غذاهای خام حیوانی را از غذاهای آماده برای خوردن جدا کنید. دستورالعمل های آماده سازی و نگهداری شیر، سبزی یا مواد دیگری که استفاده می کنید را دنبال کنید.

برای باقیمانده های فاسد شدنی، FDA توصیه می کند که سریعاً در یخچال نگهداری شوند، در عرض دو ساعت، یا یک ساعت زمانی که دما بالای 90 درجه فارنهایت است. مقدار زیادی را در ظروف کم عمق تقسیم کنید تا از خنک شدن سریعتر پشتیبانی شود. یک آشپزخانه حرفه‌ای باید از رویه‌های ایمنی مربوط به غذا{3}}برای دستور پخت و ترتیب سرویس‌ها پیروی کند.

هنگام توصیف غذا از زبان به همان اندازه واضح استفاده کنید. منو می تواند سوپ کدو، مخلوط سبزیجات یا سهم پروتئین اعلام شده یک نوشیدنی را مشخص کند. ادعاهایی مبنی بر اینکه ظرف از ریزش مو جلوگیری می کند، نیاز به سطح متفاوتی از حمایت دارد. توضیحات را با مواد تشکیل دهنده و غذایی که در واقع ارائه می دهد، مرتبط نگه دارید.

برای کسی که نگران ریزش مو است، گام‌های مفید بعدی شرح واضحی از تغییر، الگوی غذایی مناسب و ارزیابی مناسب است. شیر و کدو مومی می توانند غذاهای معمولی را در آن الگو قرار دهند که به دلیل سهم تغذیه ای، مناسب بودن و استفاده در آشپزخانه انتخاب می شوند.

مراجع

• AAD: تشخیص و درمان ریزش مو
• AAD: نکاتی برای مدیریت ریزش مو
• NHS: ریزش مو
• FDA: شیر و جایگزین‌های{0}}شیر مبتنی بر گیاه
• USDA FoodData Central: Raw Waxcourd، FDC 170069
• NHS: داشتن یک رژیم غذایی متعادل
• NIDDK: خوردن، رژیم غذایی و تغذیه برای عدم تحمل لاکتوز
• بیمارستان های دانشگاه کمبریج: حساسیت به شیر
• دفتر مکمل های غذایی NIH: بیوتین
• FDA: حمل و نقل ایمن غذا