آزمایشات سرخ کردن خلاء: مقایسه برش ها، آماده سازی و بار
Apr 22, 2020
یک آزمایش مفید برای سرخ کردن{0}}خلاء با یک ترد تعریف شده و مقایسه ای شروع می شود که می تواند نتیجه آن را توضیح دهد. قبل از تغییر شرایط سرخ کردن، مواد تشکیل دهنده، برش، آماده سازی و بار را شناسایی کنید. تصمیم بگیرید که کدام پاسخ محصول مهم است، چگونه اندازه گیری می شود و چه چیزی یک نمونه را قابل قبول می کند. در غیر این صورت ممکن است تکرار یک نتیجه جذاب دشوار باشد و یک نتیجه ناامیدکننده ممکن است به دلیل اشتباه اشاره کند.
متغیرهای اصلی به هم متصل هستند. شکل برش متفاوتی به عنوان یک ماده متفاوت به سرخ کن می رسد. یک پیش تصفیه می تواند بیش از یک ویژگی کیفی را تغییر دهد. و بار بزرگتر عملیات مورد آزمایش را تغییر می دهد. آن ورودی ها را همراه با فشار، دما و تاریخچه درمان ثبت کنید. درجه بندی نهایی، حذف روغن و نمونه برداری با سؤالی که آزمایشی به آن پاسخ می دهد، مطابقت داشته باشد.
برای مقایسه عیب یابی ساده، بازگشت به یک خط پایه توافق شده می تواند یک تغییر غیرقابل توضیح را جدا کند. برای توسعه فرآیند، ممکن است یک آزمایش برنامه ریزی شده برای بررسی ترکیبی از عوامل مورد نیاز باشد. تغییر یک متغیر در یک زمان مکانی دارد، اما ممکن است تعاملات را از دست بدهد. طرح آزمایشی را برای تصمیم گیری انتخاب کنید به جای اینکه فرض کنید اجراهای بیشتر یا یک مدل پیچیده تر، به طور خودکار پاسخ بهتری را تولید می کند.
تصمیم محصول را قبل از تنظیمات آزمایشی بنویسید
با غذایی که برای موفقیت نیاز دارد شروع کنید. یک تکه موز کامل برای یک کیسه خرده فروشی نیاز به شکل متفاوتی نسبت به تکه های ترد کوچکتر مورد استفاده در تاپینگ دارد. هر دو ممکن است از نظر تجاری مفید باشند، اما شرح پذیرش آنها باید نشان دهنده مشاغل مختلف آنها باشد. قبل از مقایسه درصد خروجی پذیرفته شده، درجه مفید را تعریف کنید.
دستور پخت مورد نظر و تجربه غذا خوردن را شرح دهید. یادداشت کنید که آیا چاشنی بخشی از آزمایش است و نمونه در کدام مرحله ارزیابی خواهد شد. یک برش بدون مزه ممکن است برای مطالعه خود ماده مناسب باشد. محصول چاشنی نهایی زمانی که مشتری دریافت خواهد کرد به تایید خود نیاز دارد.
در XMSD، هنگام بررسی a، برش و کاربرد را با هم نگه می‌داریمنیاز به ترد میوه یا سبزی. یک نمونه می تواند در یک کاسه جذاب باشد اما در حین جابجایی در نظر گرفته شده به طور متفاوتی شکسته شود. خلاصه محصول باید این کار را قابل مشاهده کند تا کارآزمایی غذای قابل استفاده را به جای یک عکس مرتب شده به دقت ارزیابی کند.
پاسخ هایی را انتخاب کنید که نتیجه را تعیین می کند. ظاهر، بافت، نقاط پایانی تحلیلی مرتبط و درجه قابل استفاده ممکن است همه مهم باشند، اما هر کدام به یک روش مناسب نیاز دارند. از ترکیب آنها در یک "امتیاز کیفی" غیر قابل توضیح خودداری کنید. اگر یک امتیاز ترکیبی مفید است، اجزای آن و دلیل وزن دهی را حفظ کنید، بنابراین یک میانگین خوب نمی تواند یک نیاز ضروری شکست خورده را پنهان کند.
لات دریافتی را به عنوان بخشی از آزمایش در نظر بگیرید
هویت مادی و اطلاعات مورد نیاز برای توصیف وضعیت ورودی آن را ثبت کنید. بسته به محصول، این می تواند شامل تنوع، ارزیابی بلوغ، تاریخچه ذخیره سازی و وضعیت آماده سازی باشد. از اقدامات متناسب با مواد تشکیل دهنده و بریف مورد توافق استفاده کنید. یک توصیف گسترده مانند "موز" ممکن است تغییرات زیادی را برای مقایسه توسعه توضیح ناپذیر بگذارد.
در جایی که عملی است، درمان‌ها را با استفاده از مواد از یک قسمت ورودی به طور مناسب مقایسه کنید. این می‌تواند این احتمال را کاهش دهد که اختلاف مواد خام نامربوط-در مقایسه غالب شود. نمونه برداری و تخصیص نیاز به نشان دادن مواد واقعی موجود است. انتخاب فقط قطعات استثنایی یکنواخت ممکن است نشان دهد که عرضه معمولی نمی تواند بازتولید کند.
ورودی های تازه، سرد و منجمد را قابل شناسایی نگه دارید. یک پیش تصفیه منجمد ممکن است بخشی از یک مسیر خاص باشد، اما باید به عنوان یک مرحله فرآیند با شرایط خاص خود ثبت شود. بی سر و صدا یک حالت ورودی را جایگزین حالت دیگر نکنید و سپس کل نتیجه را به تغییر تنظیمات سرخ کردن نسبت دهید.
در کار تولیدی خود، توضیحات برش را در کنار هویت قطعه نیز حفظ می کنیم. یک برش پوست کنده و یک پوست{1}}روی برش مشخصات متفاوتی هستند، حتی اگر از یک میوه باشند. ایناشکال مواد تشکیل دهنده سیبقبل از بحث در مورد تنظیمات تجهیزات، توضیح دهید که چرا توصیف فیزیکی در مقایسه قرار دارد.
توزیع برش را اندازه گیری کنید، نه تنها تنظیم برش
تنظیم کاتر یک قصد را بیان می کند. اندازه گیری قطعات آماده شده، موادی را که وارد آزمایش می شود، توصیف می کند. با استفاده از یک روش اندازه گیری تعریف شده، قطعات معرف کافی را برای درک تغییرات مربوطه مرور کنید. هنگامی که یکنواختی بخشی از نگرانی است، به جای گزارش فقط تنظیم اسمی، توزیع مشاهده شده را ثبت کنید.
ابعاد مناسب به فرم بستگی دارد. ضخامت برای توصیف برش محوری است، در حالی که ابعاد دیگر به شناسایی اندازه و رفتار مدیریت آن کمک می کند. یک قطعه پیچ خورده یا نامنظم می تواند به موقعیت اندازه گیری دقیق تری نیاز داشته باشد. قبل از اینکه همکاران مختلف شروع به اندازه گیری به روش های مختلف کنند، روی آن موقعیت توافق کنید.
آسیب برش را از ابعاد مورد نظر جدا کنید. لبه‌های پاره‌شده، قطعات و برش‌های دست‌نخورده می‌توانند ضخامت اسمی را به اشتراک بگذارند در حالی که در ارائه و دست‌کاری متفاوت رفتار می‌کنند. فرم هایی را که واقعاً برای استفاده نهایی اهمیت دارند، ضبط کنید. اگر قطعات در برنامه دیگری مفید هستند، به جای طبقه بندی خودکار هر قطعه به عنوان زباله، هویت درجه آنها را حفظ کنید.
هنگامی که یک برش در طول توسعه تغییر می کند، نتیجه را برای خلاصه محصول مرور کنید. این تغییر ممکن است یک پاسخ را بهبود بخشد و دیگری را تغییر دهد. یک قطعه نازک‌تر-که هدف غذا خوردن را برآورده می‌کند اما تمام{3}}نیاز قطعه را برآورده نمی‌کند، نتیجه‌ای متفاوت از یک ترد خرده‌فروشی کاملاً قابل قبول است. این تمایز را در نتیجه آزمایشی قابل مشاهده نگه دارید.
تغییرات قبل از درمان نیاز به بررسی کامل محصول دارد
تحقیقات Udomkun و Innawong چندین پیش تصفیه برای چیپس موز، از جمله درمان اسمزی، گرمایش با مایکروویو و خشک کردن{0}}هوای داغ را مقایسه کردند. مطالعه آنها تغییرات رطوبت، روغن، رنگ، بافت و ویژگی های حسی را اندازه گیری کرد. این شواهد مفیدی است که نشان می‌دهد آماده‌سازی به جای اینکه به عنوان یک مرحله بی‌اهمیت قبل از فرآیند "واقعی" تلقی شود، سزاوار جایگاه خودش در یک مقایسه{3}}خلاء است.
انتخاب عملی باید با دستور العمل واقعی و محصول مورد نظر مطابقت داشته باشد. درمان شامل یک راه حل بیش از یک ورود زمان در گزارش فرآیند است. درمان، شرایط مربوط به آن و روش تخلیه یا جابجایی بعدی را شناسایی کنید. هرگونه پیامدهای فرمولاسیون و برچسب‌گذاری حاصل را از طریق فرآیند محصول مناسب بررسی کنید.
مقایسه را در نقطه بارگیری منصفانه نگه دارید. اگر یک آماده سازی مایع سطحی بیشتری باقی می گذارد یا شامل مرحله خشک شدن دیگری می شود، آن تفاوت را ثبت کنید. ممکن است عامل مورد مطالعه باشد که در این صورت به صراحت در طرح تعلق دارد. اگر این یک تفاوت ناخواسته است، قبل از اینکه ادعا کنید که مرحله سرخ کردن نتیجه را توضیح می دهد، آن را حل کنید.
یک درمان منتشر شده یک مشاهده تحقیقاتی تحت شرایط اعلام شده آن است. از آن برای شناسایی یک سوال ارزشمند برای توسعه استفاده کنید، سپس مسیر پیشنهادی را برای محصول مورد نظر آزمایش کنید. تصمیم تجاری به مواد تشکیل دهنده واقعی، تجهیزات، الزامات پذیرش و روش عملیاتی نیاز دارد. کپی کردن تنظیمات کاغذ در یک عملیات دیگر آن کار را کامل نمی کند.
یک عامل را از یک پاسخ جدا کنید
در برنامه ریزی تجربی، یک عامل ورودی است که نقش آن در حال بررسی است، در حالی که یک پاسخ نتیجه ای است که اندازه گیری می شود. مقدمه NIST برای طراحی آزمایشی تغییر عمدی متغیرهای فرآیند را برای مشاهده اثرات آنها بر پاسخ ها توصیف می کند. نامگذاری واضح هر دو اولین قدم به سوی جمع آوری اطلاعاتی است که می تواند به سوال توسعه پاسخ دهد.
برای یک پروژه واضح، فرم برش یا روش آماده‌سازی ممکن است فاکتورهایی باشد، در حالی که یک نمره کل-قطعه یا اندازه‌گیری بافت ممکن است پاسخ باشد. انتخاب های واقعی به سوال و محدوده عملیاتی تایید شده بستگی دارد. یک مهندس فرآیند و در صورت نیاز، یک آماردان باید به انتخاب طرحی کمک کنند که نتیجه‌گیری مورد نظر را پشتیبانی کند.
برخی از شرایط سازگار هستند، در حالی که برخی دیگر در تولید معمولی متفاوت هستند. آن شرایط را به جای اینکه وانمود کنید وجود ندارند، ثبت کنید. لات های دریافتی مختلف، اپراتورها یا روزهای تولید می توانند برای تفسیر مهم باشند. نحوه محاسبه آنها را برنامه ریزی کنید تا درمان انتخاب شده به طور تصادفی تنها به یک موقعیت مطلوب گره نخورد.
طراحی همچنین باید دوره های تولید مستقل را از اندازه گیری های مکرر یک نمونه متمایز کند. چندین بار اندازه‌گیری یک ماده آزمایشی می‌تواند به ارزیابی تغییرات اندازه‌گیری کمک کند. اجرای مجدد درمان به یک سوال متفاوت در مورد روند رسیدگی می‌کند. قبل از محاسبه میانگین یا بحث در مورد تکرارپذیری، مشاهدات را بر اساس آن برچسب بزنید.
مثال کار شده: قبل از رزرو خط، مقایسه ها را بشمارید
فرض کنید یک تولیدکننده میان وعده فرضی می خواهد دو فرم برش تعریف شده و دو مسیر آماده سازی تایید شده را با هم مقایسه کند. آنها را برش A و برش B، و آماده سازی 1 و آماده سازی 2 بنامید. تنظیمات فیزیکی واقعی توسط تیم توسعه در رویه تایید شده آن انتخاب می شود. مثال مربوط به برنامه ریزی حسابی است، نه شرایط سرخ کردن توصیه شده.
دو بار دو یا چهار ترکیب وجود دارد: A با 1، A با 2، B با 1 و B با 2. اگر برنامه برای هر ترکیب سه اجرا مستقل را بخواهد، مجموع برنامه ریزی شده چهار برابر سه یا دوازده دوره تولید است. انجام سه اندازه‌گیری از هر چهار مرحله منفرد همچنان تنها چهار مرحله تولید را فراهم می‌کند.
توسعه‌دهنده مواد موجود، زمان خط و ظرفیت اندازه‌گیری را قبل از تعهد به برنامه بررسی می‌کند. اگر دوازده اجرا غیرعملی باشد، تیم هدف را بازبینی می‌کند یا به دنبال طرح جایگزین مناسب می‌گردد. فقط برای اینکه طرح آزمایشی کامل به نظر برسد، اندازه‌گیری‌های تکراری را به‌عنوان اجراهای مستقل دوباره برچسب‌گذاری نمی‌کند.
نتیجه مفید طرحی است که نیاز به منابع و تفسیر آن روشن است. همچنین به تیم اجازه می دهد تا بررسی کند که آیا آماده سازی ترجیحی بین فرم های برش متفاوت است یا خیر. بحث NIST در مورد آزمایش‌های یک-عامل-در{4}}یک-زمان توضیح می‌دهد که چرا وقتی عوامل تنها به صورت مجزا در نظر گرفته می‌شوند، می‌توان چنین تعاملاتی را از دست داد.
این طرح گویا یک توصیه آماری جهانی نیست. تکرار و طراحی لازم به تغییرپذیری، تصمیم گیری و اثراتی که ارزش شناسایی دارند بستگی دارد. هدف آن ایجاد تفاوت بین ترکیبات، دوره های تولید و اندازه گیری نمونه بتن قبل از رزرو خط و تهیه مواد است.
تاریخچه بار و فرآیند را به هر اجرا متصل نگه دارید
مقدار واقعی و وضعیت بارگیری شده را همراه با ترتیب تجهیزات مربوطه ثبت کنید. نام دسته اسمی ممکن است بدون تغییر باقی بماند در حالی که بار متفاوت است. رکورد اصلی را حفظ کنید تا تیم فنی بتواند تصمیم بگیرد که آیا این تفاوت عمدی، تغییر پس زمینه قابل قبول یا تغییر کنترل نشده بوده است.
فشار و دما به واحدهای واضح، مکان‌های اندازه‌گیری و زمان‌بندی نیاز دارند. یک نقطه تنظیم و یک ردیابی مشاهده شده به سوالات مختلف پاسخ می دهند. توضیح ما ازفشار مطلق و گیج در سوابق سرخ کردنیموضوع نشانه گذاری را پوشش می دهد. قبل از مقایسه عملکرد در گزارش های آزمایشی، این نماد را با هم تطبیق دهید.
رویدادهای مرتبط را به طور مداوم علامت گذاری کنید. بارگذاری، شروع بازه درمان تعریف شده و عملیات بعدی نیاز به یک مبنای زمان بندی توافق شده دارد. هنگامی که یک ساعت قبل از بارگذاری شروع می شود و دیگری بعد از رسیدن به یک شرایط هدف شروع می شود، تفسیر تفاوت ظاهری بین دو رکورد می تواند دشوار باشد.
اگر رویدادی اجرای برنامه‌ریزی‌شده را قطع کرد، آن را در زمان وقوع آن را ضبط کنید. مکث، جایگزینی مواد یا مداخله تجهیزات می تواند توضیح دهد که چرا آن اجرا نیاز به درمان جداگانه در تجزیه و تحلیل دارد. داده ها را حفظ کنید و اجازه دهید تیم مسئول در مورد استفاده از آن تصمیم بگیرد. حذف بی سر و صدا یک نتیجه نامناسب مقایسه را ضعیف می کند.
مثال: نمونه ترجیحی خلاصه بسته بندی را از دست می دهد
یک برند نماینده را در نظر بگیرید که چیپس موز را برای یک کیسه خرده فروشی شفاف تولید می کند. دو نمونه آزمایشی فرضی با ارزیابی بافت-توافق پذیرفته شده مطابقت دارند. نمونه A شامل برش های دست نخورده و قابل تشخیص پس از بررسی کنترل مشخص شده است، در حالی که نمونه B حاوی قطعات کوچکتر بیشتری است. تیم توسعه در ابتدا ظاهر B را در سینی بازرسی ترجیح می دهد.
با این حال، خلاصه بسته بندی به شکل برش قابل تشخیص نیاز دارد. تیم هر دو نمونه را در ارائه مورد نظر بررسی می کند و مشاهدات درجه را جدا از اولویت ظاهری حفظ می کند. اقدام فوری این است که بررسی شود که آیا فرم B را می توان در مسیر توسعه تایید شده بهبود بخشید، در حالی که A همچنان کاندیدای محصول اعلام شده است.
اگر قطعات کوچکتر کاربرد مفیدی برای روکش داشته باشند، برند می تواند آن را به عنوان یک تصمیم جداگانه برای محصول ارزیابی کند. آنها نباید به‌طور خودکار به‌عنوان خروجی‌های خرده‌فروشی معادل حساب شوند. نتیجه این مثال فرضی یک انتخاب واضح تر است: ادامه توسعه در برابر خلاصه اصلی یا تأیید عمدی برنامه دیگری با شرایط پذیرش خاص خود.
این وضعیت نشان می دهد که چرا بهترین نمونه با استفاده تعریف می شود. یک رنگ دلپذیر، یک لقمه قابل قبول و یک قطعه خوب قابل استفاده-به هر یک از بخش‌های سؤال پاسخ می‌دهد. بررسی آنها با هم از حل آسان ترین مشکل اندازه گیری شده توسط تیم توسعه جلوگیری می کند و در عین حال نیاز واقعی مشتری به محصول را حل نشده باقی می گذارد.
نمونه‌ها را با دقتی که ثبت فرآیند انجام می‌دهد، مدیریت کنید
از یک هویت اجرا منحصر به فرد در نمونه محصول و سوابق آن استفاده کنید. توضیحات درمان را بدون تکیه بر حافظه همکار خوانا نگه دارید. اگر یک نمونه برای ارزیابی های تحلیلی، حسی و مدیریتی تقسیم می شود، ارتباط بین آن بخش ها و اجرای اصلی حفظ شود.
زمان ارزیابی نمونه ها و نحوه برگزاری آنها از قبل مشخص کنید. نمونه‌ای که به تازگی تهیه شده و نمونه‌ای که برای دوره‌ای متفاوت باز شده است ممکن است مقایسه مورد نظر آزمایشی را ارائه نکند. از یک روش رسیدگی مناسب استفاده کنید و خروج ها را ثبت کنید تا بازبینی کننده بفهمد که واقعاً چه چیزی مقایسه شده است.
مطالب نماینده را برای پاسخ مربوطه انتخاب کنید. مجموعه کوچکی از قطعات دست نخورده انتخاب شده ممکن است برای اندازه‌گیری ابعادی خاص مناسب باشد، اما به تنهایی نمی‌تواند کل توزیع درجه قابل استفاده- را توصیف کند. روش نمونه برداری را به نتیجه متصل نگه دارید، به خصوص زمانی که چندین آزمایشگاه یا تیم بخش های مختلف دریافت می کنند.
کدهای نمونه کور می توانند برای مقایسه حسی مناسب با کلید کد توسط همکار مسئول مفید باشند. نکته مهم این است که مشاهده را از انتظار در مورد اینکه کدام درمان باید برنده شود، جدا کنیم. تیم باید قبل از دیدن نتیجه مطلوب، روش ارزیابی را انتخاب کند.
آزمایش بعدی را انجام دهید که به سؤال باقی مانده پاسخ دهد
قبل از مقایسه تفاوت‌های کوچک، بررسی کنید که آیا روش اندازه‌گیری می‌تواند آنها را به طور قابل اعتماد تشخیص دهد. تعداد ارقام اعشار در گزارش با دقت مفید یکسان نیست. از تحلیلگر مسئول بخواهید که مبنای اندازه گیری و هرگونه عدم قطعیتی که می تواند بر انتخاب تاثیر بگذارد را توضیح دهد. هنگامی که دو نامزد نزدیک به هم باقی می مانند، تکرار مقایسه با هدف عدم قطعیت ممکن است مفیدتر از اعلام برنده از مقادیر گرد شده باشد.
بار عملی مسیر انتخاب شده را نیز قابل مشاهده نگه دارید. آماده‌سازی، درجه‌بندی یا جابجایی اضافی ممکن است زمانی که غذای مورد نیاز را تولید می‌کند ارزشمند باشد، اما بخشی از عملیات برای تکرار می‌شود. تأیید باید آن مسیر کامل را توصیف کند نه فقط نتیجه مرحله{2}}سرخ کردن مطلوب.
پس از بررسی داده ها، مشکل حل نشده را نام ببرید. ممکن است تغییر در ماده ورودی، مشکل اندازه گیری، تعامل بین آماده سازی و برش، یا مبادله- بین ظاهر و شکل قابل استفاده باشد. هر کدام به مرحله بعدی متفاوت منتهی می شود. تکرار کل کارآزمایی بدون آن تشخیص می‌تواند در عین اضافه کردن اطلاعات کمی، مطالب را مصرف کند.
هنگام جمع بندی نتیجه، مشاهدات اساسی را حفظ کنید. میانگین زمانی مفید است که مبنای آن مشخص باشد، اما گسترش و هر گونه انحراف ممکن است تعیین کننده عملی بودن نتیجه باشد. اگر درمان فقط با یک ورودی محدود کار می کند، تصمیم بگیرید که آیا آن ورودی می تواند به طور واقعی تحت مشخصات مورد نظر عرضه شود یا خیر.
برایواردکنندگان در حال بررسی یک برنامه میان وعده پیشنهادی، ما می خواهیم نتیجه توسعه مرتبط با محصول ارائه شده و تصمیم نمونه بعدی باشد. یک گزارش فنی باید روشن کند که آیا محصول مورد تایید است، نیاز به مقایسه دیگری دارد یا برای استفاده متفاوتی پیشنهاد شده است.
تغییر را در خلاصه به صراحت ثبت کنید. اگر تیم برش یا آماده سازی دیگری را انتخاب کرد، شرح محصول و سابقه تایید مربوطه را به روز کنید. یک بحث توسعه موفق باید به جای چندین نمونه که افراد مختلف به‌عنوان برنده از آن یاد می‌کنند، یک نیاز محصول قابل شناسایی را برای همکار بعدی باقی بگذارد.
تصمیم نهایی باید در کلمات قابل تکرار باشد: این مواد و تیمارهای شناسایی شده با این روش ها مقایسه شدند و این نتیجه از اقدام محصول بعدی پشتیبانی می کند. این ارزش یک آزمایش خوب-برنامه ریزی شده است. فهرستی از عوامل فرآیند را به شواهدی تبدیل می‌کند که تیم می‌تواند برای شفافیت واقعی که قصد عرضه آن را دارد استفاده کند.
برای نیاز به ترد میوه یا سبزی،XMSD مواد تشکیل دهنده، برش و برنامه مورد نظر را ارسال کنید. ما می توانیم مختصر محصول و شواهد نمونه مربوطه را بررسی کنیم. دستورالعمل های عملیاتی تجهیزات متعلق به ارائه دهندگان فرآیند و تجهیزات است.