پیش‌بینی‌های تولید محصول: برنامه‌ریزی سطح، عملکرد و عرضه

یک پیش‌بینی تولید محصول تخمین می‌زند که یک محصول چقدر ممکن است در یک منطقه و فصل مشخص تولید کند. وقتی سطح و عملکرد از تعاریف منطبق استفاده می کنند، تولید برابر است با سطح برداشت ضرب در عملکرد در واحد سطح برداشت. هر دو نهاده مهم هستند: اگر سطح برداشت شده به اندازه کافی کاهش یابد، عملکرد بهتر می تواند با کل محصول کوچکتر همراه باشد. قبل از مقایسه سرفصل با تخمین قبلی، تاریخ گزارش، سال محصول، واحدها و مبنای سطح را بخوانید.

برای خرید{0}غذای منجمد، این پیش‌بینی تنها به بخشی از سؤال عرضه پاسخ می‌دهد. تن های خام هنوز باید به فرم غذایی مورد نیاز تبدیل شوند، بررسی های توافق شده را پشت سر بگذارند، بسته بندی مناسب را وارد کرده و به نقطه تحویل برسند. سهام موجود و فروش قبلی نیز بر آنچه در دسترس باقی می ماند تأثیر می گذارد. یک برداشت بزرگ ملی به شما نمی گوید که چند کارتن از یک برش سبزی خاص را می توان در ماه آینده ارسال کرد.

رویکرد عملی این است که دو محاسبه را در کنار یکدیگر نگه دارید: برآورد محصول و نیاز محصول شما. از اولین مورد برای شناسایی تغییراتی که ارزش بررسی دارند استفاده کنید، سپس از اطلاعات تاریخ‌دار موجودی، تولید و تحویل برای تصمیم‌گیری در مورد سفارش استفاده کنید. یک تجدید نظر می تواند بحث تامین کننده قبلی را بدون توجیه خودکار خرید بزرگتر توجیه کند. مثال‌های زیر از کمیت‌های خیالی استفاده می‌کنند تا نشان دهند که این تمایز کجا تصمیم را تغییر می‌دهد.

منطقه را بخوانید و بر همین اساس محصول دهید

یک رقم سطح ممکن است کاشت مورد نظر، کاشت واقعی یا برداشت مورد انتظار را توصیف کند. آن مراحل متفاوت است. NASS آنها را به طور جداگانه در برنامه تخمین محصول خود، همراه با پیش‌بینی‌های فصلی رو به رشد و تخمین‌های پس از برداشت توصیف می‌کند. پیش بینی بر اساس هکتارهای برداشت مورد انتظار باید با رقم دیگری با همان مبنای مقایسه شود. زمانی که بخشی از سطح زیر کشت برداشت نمی شود، جایگزینی تمام هکتارهای کاشته شده می تواند باعث افزایش تولید شود.

واحدها باید کاملاً لغو شوند. هکتار ضرب در تن در هکتار تن می دهد. هکتار ضرب در تن در هکتار تا زمانی که مساحت تغییر نکند، پاسخ معناداری به دست نمی دهد. همچنین عنوان جدول را برای مقیاس هایی مانند هزاران هکتار یا هزاران تن بررسی کنید. از دست دادن آن ضریب خطای بسیار بزرگتر از حرکت فصلی مورد بحث ایجاد می کند.

تعریف محصول را در کنار آن واحدها نگه دارید. روش زراعت FAOSTAT دانه غلات خشک را از محصولات غلاتی که به صورت سبز برای غذا، علوفه یا سیلو برداشت می شوند متمایز می کند. دانه‌های ذرت شیرین به یک سری محصولات غذایی-مطابق با شکل برداشت شده نیاز دارند. قراردادهای منطقه آن نیز نیازمند توجه است، به ویژه زمانی که محصولات چند ساله درگیر هستند. همان نام آشنای محصول می تواند روی محصولات آماری مختلف قرار گیرد.

این تمایز هنگام نگاه کردن از طریق الف اهمیت داردمحدوده سبزیجات منجمد. غلاف های کامل، لوبیاهای پوست کنده، گلچه ها و هسته ها اشکال قابل فروش را توصیف می کنند. آمار کشاورزی مربوطه ممکن است شکل برداشت متفاوتی را به حساب آورد. قبل از اقدام به تبدیل آن تفاوت را یادداشت کنید.

مثال: عملکرد بهتر در کنار محصول کوچکتر

فرض کنید یک پیش‌بینی خیالی سبزیجات در ابتدا از 80 هکتار و بازدهی 10 تن در هکتار استفاده می‌کند. تولید تخمینی 800 تن است. ارزیابی بعدی سطح برداشت مورد انتظار را به 76 هکتار کاهش می دهد اما عملکرد مورد انتظار را به 10.1 تن در هکتار افزایش می دهد. ضرب اصلاح شده 76 × 10.1 است که به 767.6 تن محصول برداشت شده می رسد.

سطح 5 درصد کاهش یافته و عملکرد 1 درصد افزایش یافته است. کل تولید 32.4 تن یا 4.05 درصد از 800 تن اولیه کاهش یافته است. ضرب ضرایب تغییر نتیجه یکسانی را به دست می‌دهد: 0.95 × 1.01=0.9595. با کم کردن دو درصد، یک تقریب نزدیک در اینجا ایجاد می‌شود، اما تعامل آنها را از دست می‌دهد. از ارقام سطح واقعی و بازده زمانی که در دسترس هستند استفاده کنید.

برای خریداری که مواد منجمد را برنامه ریزی می کند، اقدام مفید این است که بپرسد کدام ورودی منبع عرضه پیشنهادی را تحت تأثیر قرار می دهد. اگر کاهش مساحت در جای دیگری باشد، جنبش ملی ممکن است تأثیر فوری کمی بر آن دستور داشته باشد. اگر منطقه رشد مربوطه تحت تأثیر قرار گرفته است، یک ارزیابی به روز از مواد خام در نظر گرفته شده برای محصول مورد توافق درخواست کنید. 767.6 تن را به عنوان محصول برداشت شده در طول بحث نگه دارید.

نتیجه بررسی عرضه متمرکزتر است. کاهش تولید کمی برای بررسی وجود دارد، اما هنوز مبنایی برای ادعای اینکه تولید منجمد دقیقاً 4.05 درصد کاهش خواهد یافت، وجود ندارد. محاسبه بعدی نیاز به اطلاعاتی در مورد مواد وارد شده به پردازش و محصول قابل استفاده دارد.

درک اینکه چرا یک پیش بینی تغییر می کند

یک پیش بینی تاریخ مرجع و همچنین تاریخ انتشار دارد. بررسی عملکرد کشاورزی NASS بازده مورد انتظار کشاورزان را جمع آوری می کند و از اپراتورهای نمونه مشابه از طریق به روز رسانی های بعدی پیروی می کند. تاریخ مرجع بررسی ماهانه آن اول ماه است. بنابراین گزارشی که بعداً منتشر می شود می تواند انتظارات شکل گرفته قبل از یک رویداد بسیار اخیر را توصیف کند. قبل از اینکه تیتر را پاسخی به هوای دیروز بدانید، دوره مرجع ذکر شده را بخوانید.

مشاهدات میدانی شواهد دیگری ارائه می دهد. NASS روش‌های بازده عینی را با استفاده از قطعه‌های نمونه انتخاب شده، شمارش و اندازه‌گیری در حین رشد محصولات و مشاهدات برداشت بعدی توضیح می‌دهد. این نشان می دهد که چگونه یک تخمین می تواند در طول فصل اطلاعات بهتری کسب کند. روش شناسی همراه با سری محصول خاصی را که استفاده می کنید بررسی کنید.

وقتی دو پیش‌بینی با هم مخالف هستند، قبل از انتخاب عدد بزرگتر یا کوچکتر، پوشش آنها را با هم مقایسه کنید. آنها ممکن است از مرزهای جغرافیایی مختلف، تاریخ اطلاعات یا فرضیات مربوط به منطقه قابل برداشت استفاده کنند. جدول یا گزارش اصلی را همراه با یادداشت های آن ذخیره کنید. یک اسکرین شات برش خورده که فقط شامل کل است، دقیقاً اطلاعات مورد نیاز برای تطبیق تفاوت را حذف می کند.

برای بحث منبع یابی ما، یک به روز رسانی مفید نام محصول، منطقه رشد، تاریخ ارزیابی و اثر مورد انتظار بر محصول پیشنهادی را ذکر می کند. یک بیانیه کلی مبنی بر اینکه شرایط در حال بهبود است کمک کمی به یک دوره کوتاه یا دوره تحویل خاص می کند. مامروری بر منابع کشاورزیجنبه منطقه ای این کار را توضیح می دهد. بحث سفارش همچنان به فصل مربوطه و جزئیات محصول نیاز دارد.

سال گزارش را از ماه تحویل جدا کنید

آمار تولید و برنامه های تجاری زمان را به طور متفاوتی تقسیم می کنند. FAOSTAT توضیح می‌دهد که تولید محصول به سال تقویمی اختصاص می‌یابد که بخش عمده برداشت در آن انجام می‌شود، در حالی که ممکن است در دوره‌های بعدی استفاده شود. یک جدول سال بازاریابی{2}}ممکن است بازه زمانی تعریف شده دیگری را دنبال کند. به جای این که فرض کنید برچسب یک سال به معنای ژانویه تا دسامبر است، تاریخ های پیوست شده را بخوانید.

برای سفارش، سال گسترده را با تاریخ هایی که بر استفاده تأثیر می گذارد جایگزین کنید. ممکن است یک پنجره برداشت، یک دوره پردازش مورد انتظار، تاریخی که قطعه نهایی در دسترس قرار می گیرد و یک تاریخ تحویل در انبار دریافت کننده وجود داشته باشد. اینها رویدادهای جداگانه ای هستند. یک برداشت فصلی دیرهنگام-در دوره دریافت مورد انتظار واقعی آن قرار دهید. کمبود قبلی به منبع عرضه جداگانه نیاز دارد.

هنگامی که یک پیش‌بینی تغییر می‌کند، یک نسخه تاریخ‌دار از طرح خرید را نگه دارید. اطلاعات موجود را هنگام تصمیم گیری ثبت کنید، سپس ویرایش را در کنار آن اضافه کنید. این امکان تشخیص یک تصمیم منطقی که توسط اطلاعات جدید گرفته شده است را از یک اشتباه در محاسبه اصلی تشخیص می دهد. بازنویسی شکل قدیمی این تمایز را از بین می برد.

تن محصول خام نیاز به تبدیل محصول دارد

یک پردازنده که سبزیجات کامل می خرد و یک توزیع کننده که گلچه های بسته بندی شده را می خرد، خروجی های متفاوتی را اندازه گیری می کنند. پیرایش، مرتب سازی و برش مورد نظر تعیین می کند که کدام ماده در محصول نهایی تعلق دارد. برخی از مواد ممکن است با فرم متفاوتی با معیارهای پذیرش خود مطابقت داشته باشند. شمردن همه آن به عنوان ضرر، جایگزین های مفیدی را پنهان می کند. در نظر گرفتن همه آن به عنوان درجه ترجیحی، در دسترس بودن را بیش از حد اعلام می کند.

ما یک بحث گلچه را با مشخصات سر و ساقه درخواستی شروع می کنیم، سپس به یک نمونه محصول نماینده در برابر آن توضیحات نگاه می کنیم. تبدیل مربوطه سهم آن ماده خام است که با توصیف گلچه توافق شده مطابقت دارد. برای یک مخلوط، ما همچنین باید بدانیم که آیا هر جزء می تواند نسبت برنامه ریزی شده را پشتیبانی کند یا خیر. بیش از یک جزء باعث می‌شود که ترکیب توسط جزء محدود شود.

بپرسید که چگونه رقم تبدیل پیشنهادی به دست آمده است. آیا بر روی مواد خام قابل مقایسه اندازه گیری شد، برای برنامه ریزی تخمین زده شد، یا از فصلی دیگر به جلو منتقل شد؟ وزن های ورودی و خروجی، تعاریف محصول و تاریخ های اندازه گیری را با هم نگه دارید. درصدی بدون آن جزئیات، به سختی قابل استفاده مجدد است. هیچ محصول جهانی-برای-عملکرد منجمد وجود ندارد که این مقاله بتواند در کلم بروکلی، ذرت و سایر سبزیجات اعمال کند.

درمرحله پردازش، ارزیابی کمیت را به مسیر واقعی محصول و بررسی های مورد نیاز برای لات متصل کنید. نتیجه مفید مقداری است که با یک فرم غذایی تعریف شده مرتبط است، نه بخش غیرقابل توضیحی از تولید ملی.

تغییر برش نیز می تواند مشکل خرید را تغییر دهد. اگر یک دستور غذا می تواند گلچه های کوچکتری را بپذیرد، آن جایگزین را در روش آماده سازی واقعی ارزیابی کنید و مقدار قابل استفاده را با مشخصات آن مقایسه کنید. الزام اصلی را در کنار گزینه جایگزین نگه دارید تا انتخاب صریح باقی بماند. برای مشتری که نیاز به یک تزئین یکنواخت قابل مشاهده دارد، شل کردن برش ممکن است مشکلات بیشتری نسبت به حل آن ایجاد کند. برای یک سوپ مخلوط، تفاوت ظاهری یکسان ممکن است اهمیت کمتری داشته باشد. این یک تصمیم کاربردی برای آزمایش است، با فرم پیشنهادی و دستور پخت با هم ثبت شده است.

مثال: سهم پیش فروش کمتر می تواند به معنای فروش بیشتر تن باشد

دو گزارش ساختگی محصول را با استفاده از همان تعریف پیش فروش در نظر بگیرید. اولی پیش بینی تولید 15000 تن را نشان می دهد و می گوید 25 درصد آن پیش فروش شده است. که نشان دهنده 3750 تن است. دومی پیش بینی تولید 18000 تن با 23 درصد پیش فروش را ارائه می دهد که نشان دهنده 4140 تن است. درصد کاهش یافته است در حالی که حجم مربوطه افزایش یافته است.

این سهم دو واحد درصد کاهش یافت. نسبت به سهم 25 درصدی قبلی، یعنی 8 درصد کاهش در خود سهم. تناژ پیش فروش 390 تن یا 10.4 درصد از 3750 تن قبلی افزایش یافت. هر عبارت می تواند درست باشد، اما آنها مقادیر متفاوتی را توصیف می کنند. خریداری که تصمیم می گیرد آیا تعهدات افزایش یافته است یا خیر، به محاسبه تناژ و همچنین درصد نیاز دارد.

قبل از انجام آن مقایسه، مخرج را بررسی کنید. یک گزارش ممکن است فروش را بر آخرین پیش‌بینی تولیدش تقسیم کند، در حالی که گزارشی دیگر از تخمین ثابت قبلی استفاده می‌کند. همچنین مشخص کنید که چه چیزی به عنوان فروش محاسبه می شود و به کدام فصل زراعی تعلق دارد. اگر یک شکل شامل گروه متفاوتی از معاملات باشد، مقایسه معنی خود را از دست می دهد.

عمل بازنویسی هر دو گزارش به عنوان مقادیر بر اساس مبانی اعلام شده است. نتیجه در این مثال 4140 تن تعهد شده در تعریف گزارش دوم است. این هنوز یک معیار فروش مبتنی بر پیش‌بینی{4}}است. با کم کردن آن از 18000 تن، 13،{9}} تن خارج از پیش فروش گزارش شده باقی می ماند. برداشت، درجه، سایر تعهدات و در دسترس بودن تامین کننده آنها هنوز به شواهد جداگانه نیاز دارند.

تولید را در تراز عرضه گسترده تر قرار دهید

چارچوب WASDE USDA، تولید را با ذخایر اولیه و واردات همراه می کند، سپس موارد استفاده، صادرات و سهام پایانی را در نظر می گیرد. این توضیح می دهد که چرا سرفصل تولید به تنهایی نمای ناقصی از بازار کالا به دست می دهد. خروجی بیشتر می تواند با استفاده قوی تر همزیستی داشته باشد. یک محصول کوچکتر می تواند همراه با حمل قابل توجهی-در انبارها وجود داشته باشد. اجزای مربوط به همان دوره گزارش را بخوانید.

برای مواد منجمد، تعادل باریک تری در اطراف محصولی که واقعا استفاده می کنید ایجاد کنید. افتتاح سهام تمام شده، دریافتی های مناسب مورد انتظار، تعهدات موجود و مصرف برنامه ریزی شده در این محاسبه قرار دارند. انتظارات محصول فرآوری نشده را در یک خط جداگانه نگه دارید تا زمانی که تاریخ تبدیل و در دسترس بودن قابل دفاع وجود داشته باشد. در غیر این صورت، برداشت پیش‌بینی‌شده می‌تواند به‌طور تصادفی به‌عنوان ذخایر آماده تخصیص ظاهر شود.

بحث ما ازداده های واردات سویا چینمرز مهم دیگری را در نظر می گیرد: کالایی که در حال شمارش است. حرکات ملی سویا و در دسترس بودن یک محصول ادامام منجمد مشخص به سؤالات مختلفی پاسخ می دهد. از گزارش بازار گسترده برای تنظیم یک گفتگوی منبع استفاده کنید، سپس به فرم غذا و دوره سفارش ادامه دهید.

مثال: عرضه کافی در آینده، اما کمبود در هفته چهارم

توزیع‌کننده‌ای را تصور کنید که 30 تن سبزی منجمد تمام‌شده با مشخصات لازم، همه برای استفاده تحت بررسی‌های مورد توافق آزاد شده است. سفارش های موجود در حال حاضر 12 تن ذخیره می کنند. 18 تن باقیمانده می تواند نیاز جدید شش تنی هر هفته را به مدت سه هفته تامین کند. نیاز جدید به مدت چهار هفته اجرا می شود، بنابراین مجموع آن 24 تن است.

در هفته چهارم شش-تن کسری وجود دارد. ده تن دیگر در هفته پنجم پیش بینی می شود. با افزودن این دریافتی آتی به موجودی ذخیره نشده امروزی، 28 تن، ظاهراً بیشتر از نیاز 24 تنی است. اما اضافه شدن مشکل زمان بندی را پنهان می کند: شش تن هفته چهارم قبل از رسیدن رسید مورد نیاز است.

برای متعهد شدن به هر چهار هفته، یک رسید مناسب زودتر تهیه کنید یا با تغییر پشتیبانی شده در شرایط موافقت کنید. یک محصول جایگزین نیاز به ارزیابی کاربردی خود دارد. اگر هیچ یک از این اقدامات موفق نشد، طرح باید به نشان دادن کمبود شش تن- ادامه دهد. تاریخ دریافت را فقط زمانی به روز کنید که ترتیب عرضه تغییر کند.

مقادیر در اینجا خیالی هستند و هیچ تغییر دیگری در موجودی یا تقاضا را فرض نمی کنند. در یک برنامه کاری، رزروها و برداشت‌های واقعی را در صورت وقوع تطبیق دهید. دوازده تنی که قبلاً تعهد شده است را از محاسبه سفارش جدید خارج کنید. تخصیص دوبار آنها مشکل بزرگتری را پنهان می کند.

بسته بندی می تواند تعیین کند که چه زمانی موجودی قابل استفاده می شود

سهام انبوه ممکن است قبل از اینکه بتواند یک بسته{0}نیاز خرده فروشی را برآورده کند، نیاز به بسته بندی مجدد داشته باشد. اگر بسته بندی مجدد پیشنهاد شده است، در مورد زمان بندی آن، کنترل های هویت محصول، بررسی های قابل اجرا و مقدار قابل استفاده حاصل از آن بپرسید. به جای اینکه این دو قالب را فوراً قابل تعویض تلقی کنید، آن کار را در برنامه زمانی قابل مشاهده نگه دارید.

هنگام بررسی درخواست بسته، عملیات دریافت را در نظر می گیریم. آشپزخانه ای که هر روز از بخشی از یک کیسه استفاده می کند، نیازهای دسترسی متفاوتی نسبت به گیاهی که کیسه پر را در یک بسته خالی می کند، دارد. اندازه بسته باید با استفاده و روش مورد توافق مطابقت داشته باشد. راگزینه های بسته بندییک نقطه شروع برای مقایسه فرمت ها فراهم می کند، در حالی که انتخاب نهایی به الزامات واقعی محصول و مقصد نیاز دارد.

واحدهای کمیت در این مرحله نیاز به بررسی دیگری دارند. تعداد کارتن فقط زمانی به وزن غذا تبدیل می شود که تعداد بسته های داخلی و وزن خالص مشخص باشد. وزن ناخالص حمل و نقل شامل بسته بندی است و در یک محاسبه متفاوت تعلق دارد. تقاضای خالص محصول را بر حسب کیلوگرم یا تن از طریق طرح عرضه نگه دارید، سپس آن را به بسته های توافق شده برای دریافت و تخصیص ترجمه کنید.

شواهدی را بخواهید که تصمیم سفارش را تغییر می دهد

یک بیانیه در دسترس بودن مفید محصول، مقدار، مکان، تاریخ و وضعیت را مشخص می کند. آن را با مشخصات مورد توافق و یک حساب واضح از رزروها جفت کنید. برای افراد زیادی که منتظر بررسی ضروری هستند، آن وضعیت را مستقیماً نشان دهید. برای مقدار تولید آینده، مفروضاتی را که هنوز باید حفظ شوند، شناسایی کنید. این تمایزات به خریدار اجازه می‌دهد تصمیم بگیرد که کدام مقدار می‌تواند یک تعهد قطعی را پشتیبانی کند و کدام مقدار نیاز به پیگیری دارد.

از عکس ها برای شکل قابل مشاهده، سوابق موجودی برای کمیت و آزمایش های کاربردی برای عملکرد دستور غذا استفاده کنید. آن سوابق را از طریق شناسه های محصول و لات به هم متصل کنید. وقتی مواد پیشنهادی تغییر کرد، بررسی کنید که کدام تأییدیه‌ها همچنان قابل اجرا هستند.

بررسی بعدی را حول رویدادی تنظیم کنید که می‌تواند تصمیم را تغییر دهد: ارزیابی محصول جدید، یک دوره تولید کامل، تخصیص به روز شده سهام یا تاریخ دریافت تجدیدنظر شده. مشخص کنید چه کسی اطلاعات را ارائه خواهد کرد و کدام بخش از طرح ممکن است تغییر کند. این امر باعث می‌شود که بدون ایجاد جریانی از درخواست‌های مکرر برای به‌روزرسانی عمومی بازار، پیگیری-به اندازه کافی خاص باشد.

بررسی سفارش نیز نیازمند مهلت تصمیم گیری است. از تاریخ دریافت مورد نیاز با استفاده از فعالیت‌های توافق شده برای آن سفارش کار کنید و آخرین نقطه عملی برای تأیید محصول یا تغییر بسته‌بندی را مشخص کنید. اگر پس از آن مرحله اطلاعات محصول جدیدی انتظار می رود، از قبل تصمیم بگیرید که چه شواهدی از تعهد قبلی پشتیبانی می کند. این باعث می شود تصمیم خرید به اطلاعات موجود و ترتیب تحویل مرتبط باشد.

مراجع

• NASS: بررسی عملکرد کشاورزی
• NASS: برنامه های تخمین محصول
• NASS: روش‌های بررسی عملکرد هدف
• USDA: پرسش و پاسخ WASDE
• فائو: روش شناسی محصولات زراعی و دامی