تاریخچه توسعه غذای چینی
Mar 11, 2022
لانه
در آن زمان مردم آتش درست کردن را نمی دانستند و غذا را به صورت دستی می پختند. وضعیت رژیم غذایی این است که رو مائو خون می نوشد و به فرهنگ رژیم غذایی تعلق ندارد.
سنگ چخماق
حفاری چوب برای آتش و سپس غذای پخته شده، وارد عصر پخت سنگ شد. روش های اصلی پخت: ① توپ، یعنی آتش برای سوزاندن گوشت. ② گلدان: در گل پیچیده شده و سوزانده می شود. ③ از یک ملات سنگی برای نگه داشتن آب، غذا و سوزاندن غذا با سنگ های داغ قرمز استفاده کنید. ④ کباب: سنگ را بسوزانید و دانه های گیاه را روی آن سرخ کنید.
فوکسی
از نظر خوردن و آشامیدن از تور برای آموزش ماهیگیری مستاجر و قربانی کردن برای پرکردن آشپزخانه استفاده می شود.
شنونگ
"کشت و سفالگری" پیشگام کشاورزی چین است، گیاهان را می چشد، طب باستانی را پیشگام می کند، لی را اختراع می کند و به مردم می آموزد که رشد کنند. ظروف سفالی مردم را برای اولین بار دارای ظروف و ظروف پخت و پز می کرد که باعث شد غذاهای تخمیر شده مانند شراب، سرکه، سرکه (سرکه)، پنیر، سرکه، لیکور و ... درست شود. دینگ یکی از اولین وسایل آشپزی است. پنجه هایی وجود دارد زیرا در آن زمان اجاق وجود ندارد و 鬲 وجود دارد که پنجه های آنها توخالی است و از 鬶 برای پختن شراب استفاده می شود.
هوانگدی
وضعیت غذایی ملت چین دوباره بهبود یافته است. امپراتور زرد آشپزی را به عنوان یک خدای اجاق گاز شروع کرد و بر قدرت آتش تمرکز کرد تا در مصرف سوخت صرفه جویی کند و غذا را سریع بپزد. به طور گسترده ای در سلسله های کین و هان استفاده می شد، زمانی که یک دیگ بود. برای آشامیدن، پختن غلات برای فرنی "برای اولین بار برای تشخیص غذا با روش پخت، بخارپز به نام Zeng اختراع شد. صنعت نمک بخارپز توسط خانواده Huangdi Chenzisu Sha اختراع شد. از آن زمان او نه تنها آشپزی را یاد گرفت، بلکه همچنین نحوه تنظیم آن که برای سلامتی افراد مفید است.
دوره ژو شین
فرهنگ غذایی لذیذ چینی در دوره شکل گیری، با غلات و سبزیجات به عنوان غذای اصلی. در طول دوره بهار و پاییز و دوره کشورهای متخاصم، غلات و سبزیجات خود تولید اساساً همه هستند، اما ساختار با حال متفاوت است. در آن زمان عمليات صحرايي اصلي عبارت بود از: ارزن (مهمترين) ارزن بود كه به ارزن نيز معروف بود كه مدتها غالب بود و درازترين دانه ها بود. جی خوب لیانگ ژی نام دارد و هوانگ لیانگ نیز نامیده می شود. ارزن، برنج چسبنده ریواس پس از جیجی که به نام ارزن نیز شناخته می شود، دومین برنج چسبنده ریواس، ارزن خرمنکوبی است. گندم، جو. شو یک حبوبات است که عمدتاً سویا و لوبیا سیاه است. کنف ما زی است. شو و ما را مردم فقیر می خورند و ما را جو نیز می گویند. در جنوب نیز برنج وجود دارد، برنج باستانی برنج چسبناک بود و برنج معمولی را برنج ژاپونیکا می نامیدند. پس از سلسله ژو، ژونگ یوان شروع به معرفی برنج کرد که دانه ای مرغوب و با ارزش تر است. برنج، نوعی بذر برنج وحشی گیاه آبزی است، سیاه رنگ که به آن برنج هوهو می گویند، معطر و صاف است و با قطعات چینی شکسته در کیسه ای چرمی مالیده می شود تا کوبیده شود.
سلسله هان
دوره غنی فرهنگ غذایی چینی به دلیل تبادل فرهنگ غذایی چینی و غربی (غربی) در سلسله هان است، با معرفی انار، کنجد، انگور، گردو (یعنی گردو)، هندوانه، خربزه، خیار، اسفناج، هویج، رازیانه، کرفس، لوبیا نخود، عدس، یونجه (عمدتاً برای غذای اسب استفاده می شود)، کاهو، پیازچه، سیر و همچنین برخی از روش های پخت مانند کیک روغنی سرخ شده، پنکیک کنجد کنجد را شعاع کوره ای نیز می نامند. Huainan King Liu An توفو را اختراع کرد که مواد مغذی لوبیا را هضم می کرد، آنها را ارزان و ارزان می کرد و می توانست انواع مختلفی از غذاها را درست کند. در سال 1960، سنگ پرتره بزرگ در مقبره هان که در شهرستان می، هنان یافت شد، دارای حکاکیهای سنگی از کارگاههای توفو بود. هان شرقی نیز روغن نباتی را اختراع کرد. قبل از این از روغن های حیوانی به نام گریس، روغن های حیوانی شاخ دار را چربی و به روغن های بی شاخ سگ که مرهم می گفتند، استفاده می کردند. چربی سفت تر و خمیر نرم تر است. روغن های گیاهی روغن بادام، روغن نای و روغن کنجد هستند، اما بسیار کمیاب هستند. پس از سلسله های شمالی و جنوبی، انواع روغن های گیاهی افزایش یافت و قیمت ها ارزان شد.
آهنگ تانگ
اوج فرهنگ غذایی بسیار خاص است. «نمونه صدای قسمت بخار پز و نمونه ایاکاوا» نماینده ترین ضیافت سوزان است.
مینگ و چینگ
فرهنگ غذایی اوج دیگری است. این تداوم و توسعه آداب و رسوم غذایی در سلسله تانگ و سونگ است. در عین حال با خصوصیات مانچویی و مغولی آمیخته است. ساختار غذا بسیار تغییر کرده است. سویا دیگر غذای اصلی نیست و تبدیل به یک غذا می شود. نسبت گندم در حوضه رودخانه زرد شمالی به شدت افزایش یافته است. رشته فرنگی پس از سلسله سونگ به یک غذای اصلی در شمال تبدیل شده است. سلسله مینگ دوباره آن را در مقیاس وسیع معرفی کرد. کشت سیب زمینی، سیب زمینی شیرین و سبزیجات به سطح بالایی رسید. تبدیل به غذای اصلی گوشت: دام و طیور پرورش یافته مصنوعی به منبع اصلی گوشت تبدیل می شوند. Man-Han Man Xi نشان دهنده بالاترین سطح غذا است
